نویست ورود

ماده ۲ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری دمکراتیک سوسیالیستی ‌سریلانکا

مصوب ۱۳۸۰/۰۴/۰۵ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۲

اعطای حقوق
۱- هر طرف متعاهد جهت انجام سرویس‌های هوایی بین‌المللی منظم به وسیله شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر حقوق زیر را به طرف‌متعاهد دیگر اعطاء می‌نماید .
‌الف - پرواز بدون فرود از فراز سرزمین طرف متعاهد دیگر.
ب - توقف در سرزمین مذکور به منظورهای غیر حمل و نقل، و
پ - توقف در سرزمین مذکور به منظور سوار و پیاده کردن مسافر، بارگیری و تخلیه بار و پست وارد شده یا صادر شده به نقاطی در مسیرهای مشخص‌شده با رعایت مفاد این موافقتنامه و پیوست آن در حمل و نقل بین‌المللی در نقاط مشخص شده در جدول مسیر پیوست این موافقتنامه.
۲- هیچ یک از مفاد این موافقتنامه نباید به نحوی تفسیر شود که به شرکت هواپیمایی یک طرف متعاهد این حق را اعطاء کند که در داخل سرزمین‌طرف متعاهد دیگر از نقطه‌ای به نقطه دیگر مبادرت به حمل مسافر، بار و پست در قبال مزد یا کرایه نماید.
۳- در مناطقی که در آن مخاصمات مسلحانه جریان دارد و یا در اشغال نظامی است و نیز در مناطقی که تحت تأثیر مخاصمات مسلحانه یا اشغال‌نظامی قرار گرفته انجام سرویس‌های موضوع این ماده منوط به تصویب مقام‌های صلاحیتدار مربوط خواهد بود.
‌هر طرف متعاهد می‌بایست بیشترین تلاش خود را برای ایجاد تسهیلات در جهت ادامه عملیات سرویس‌های مذکور در صورت ضرورت از طریق‌برنامه‌ریزی مجدد متناسب مسیرها انجام دهد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir