ماده ۹ قانون موافقتنامه همکاری های امنیتی میان دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت کویت

۱- طرفین می توانند در مورد اصلاح یا اضافه نمودن ضمائم دیگری به این موافقتنامه، از طریق تبادل یادداشت از مجاری دیپلماتیک توافق نمایند. در هرحال در این موارد همان تشریفات مندرج در ماده قبلی اعمال خواهد شد.

۲- مقررات این موافقتنامه هیچ گونه تأثیری برتعهدات هریک از طرفین در خصوص اجراء تمامی موافقتنامه های دوجانبه، چندجانبه و بین المللی نخواهد داشت.

۳- طرفین براساس اقدامات، مقررات و قوانین موضوعه خود در زمینه های مندرج در این موافقتنامه تبادل اطلاعات می نمایند.

۴- هریک از طرفین محرمانه بودن اطلاعات، اسناد، تجهیزات و اشیائی را که یکی از طرفین در چهارچوب این موافقتنامه به طرف دیگر ارائه خواهد نمود حفظ می نماید، مشروط بر این که استفاده از آنها در چهارچوب هدف تعیین شده باشد و بدون کسب موافقت قبلی و کتبی طرف دیگر آنها را در اختیار طرف ثالث قرار نخواهد داد.
این موافقتنامه در شهرتهران در تاریخ بیست و هفتم خردادماه سال ۱۳۸۲ هجری شمسی برابر هفدهم ربیع الثانی سال ۱۴۲۴ هجری قمری برابر هفدهم ژوئن سال ۲۰۰۳ میلادی در نه ماده و در دو نسخه اصلی به زبانهای فارسی، عربی و انگلیسی که از اعتبار یکسان برخوردار می باشند، امضاء شد.
در صورت بروز هرگونه اختلاف در تفسیر مفاد این موافقتنامه ، متن انگلیسی ملاک عمل خواهد بود.
از طرف
دولت جمهوری اسلامی ایران
وزیرکشور
سیدعبدالواحد موسوی لاری
از طرف
دولت کویت
معاون نخست وزیر و وزیرکشور
محمدالخالدالصباح