قانون موافقتنامه همکاری در زمینه حفظ نباتات و قرنطینه گیاهی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان
- مرجع تصویب
- مجلس شورای اسلامی
- تاریخ تصویب
- ۱۳۹۶/۱۰/۲۴
- روزنامهٔ رسمی
- شمارهٔ ۲۱۴۶۷ · ۱۳۹۷/۰۹/۰۵
- تاریخ اجرا
- ۱۳۹۷/۰۹/۲۱
- شمار مواد
- ۱۳ ماده
بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir
بسم الله الرحمن الرحیم
موافقتنامه همکاری در زمینه حفظ نباتات و قرنطینه گیاهی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان
دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان که پس از این طرفهای متعاهد، نامیده خواهند شد، با علم به سودمند بودن همکاری های بین المللی در زمینه حفظ نباتات و مهار آفات مربوط به گیاهان و فرآورده های گیاهی و کنترل و جلوگیری از ورود و انتشار آنها در کشورهای خود و همچنین با عنایت به تمایل به بهبود هر چه بیشتر روابط علمی، فنی، اقتصادی و تجاری به منظور ایجاد هماهنگی نزدیک در اتخاذ اقداماتی که برای نیل به این اهداف لازم می باشند، به شرح زیر توافق نمودند:
ماده ۱
پیوند مادهاصطلاحات زیر دارای همان معانی است که به موجب متن کنوانسیون بین المللی حفظ نباتات به آنها اختصاص داده شده است:
ماده ۲
پیوند مادهمراجع صلاحیتدار طرفهای متعاهد برای اجرای این موافقتنامه عبارتند از:
- از طرف ایرانی: وزارت جهاد کشاورزی جمهوری اسلامی ایران؛
- از طرف آذربایجانی: وزارت کشاورزی جمهوری آذربایجان.
ماده ۳
پیوند مادهماده ۴
پیوند مادهالف) اقدامات بهداشت گیاهی اضافی را در رابطه با ورود گیاهان، فرآورده های گیاهی و سایر اقلام تحت کنترل درخواست کنند و در صورت وجود خطر جدی ورود آفات قرنطینه ای، واردات کالاهای خاصی را ممنوع، محدود و یا منوط به انجام تشریفاتی مانند آفت زدایی نمایند.
ب) برای واردات محموله های گیاهی و اقلام تحت کنترل، نقاط ورودی را تعیین و اعلام نمایند.
پ) از ورود عوامل کنترل عوامل زنده زیستی (بیولوژیکی) آفات و گیاهان تراریخته به قلمرو خود جلوگیری و یا آن را محدود نماید.
ماده ۵
پیوند مادهماده ۶
پیوند مادهبرای صادرات مجدد محموله، اصل یا تصویر تأیید شده گواهی بهداشت گیاهی که توسط سازمان حفظ نباتات کشور مبدأ تأیید شده است، به گواهی بهداشت گیاهی صادرات مجدد صادر شده توسط طرفهای متعاهد پیوست خواهد شد.
گواهی های صادرات مجدد توسط مقامهای صلاحیتدار طرفهای متعاهد صادر خواهد شد و از تاریخ صدور بیست روز اعتبار خواهد داشت.
ماده ۷
پیوند مادهگذر (ترانزیت) محموله ها با رعایت الزامات قرنطینه ای قوانین و مقررات حاکم در مورد کنترل بهداشت گیاهی طرف متعاهدی که گذر از قلمرو آن صورت می گیرد و در صورت ارائه گواهی بهداشت گیاهی کشور مبدأ مجاز خواهد بود. با توجه به بند (۱) ماده (۴) این موافقتنامه، محموله های گیاهی به مقصد جمهوری خودمختار نخجوان یا بر عکس، درون وسایل نقلیه پوشیده (بدون منفذ) مهر و موم شده و همراه با گواهی بهداشت گیاهی صادرشده توسط طرف آذربایجانی، حمل خواهند شد.
ماده ۸
پیوند مادهبازرسی های مشترک بهداشت گیاهی و بررسی های آزمایشگاهی محموله هایی که در هنگام صادرات و واردات از قلمرو یک طرف متعاهد به قلمرو طرف متعاهد دیگر به عنوان خطر قرنطینه ای مهم تلقی می شوند، بر اساس ترتیبات پیشین صورت می گیرد. طرفهای متعاهد مکان لازم برای بررسی و تجهیزاتی به منظور بررسی های آزمایشگاهی فوق را در نظر می گیرند. طرف متعاهد اعزام کننده تمام هزینه ها را در حدود هزینه های مندرج در قوانین ملی خود پرداخت خواهد کرد.
ماده ۹
پیوند مادهمفاد این موافقتنامه بر حقوق و تعهدات طرفهای متعاهد ناشی از سایر موافقتنامه های بین المللی که کشور طرفهای متعاهد عضو آنها هستند، تأثیری نخواهد داشت.
ماده ۱۰
پیوند مادههر اختلاف ناشی از تفسیر یا اجرای این موافقتنامه از طریق مذاکرات و مشاوره بین طرفهای متعاهد، حل و فصل خواهد شد.
ماده ۱۱
پیوند مادههرگونه تغییر و اصلاح در این موافقتنامه، با توافق طرفهای متعاهد می تواند انجام گردد. این اصلاحات و تغییرات، به شکل تشریفاتی (پروتکل هایی) که جزء لاینفک این موافقتنامه تلقی می شوند، انجام و با رعایت مفاد ماده (۱۲) این موافقتنامه لازم الاجراء خواهند شد.
ماده ۱۲
پیوند مادهاین موافقتنامه سی روز پس از تاریخ دریافت آخرین اطلاعیه کتبی طرفهای متعاهد از طریق مجاری دیپلماتیک، مبنی بر تأیید انجام تشریفات داخلی لازم مربوط درباره لازم الاجراء شدن این موافقتنامه، لازم الاجراء خواهد شد. این موافقتنامه برای یک دوره پنجساله منعقد شده و پس از مدت مزبور، به طور خودکار، برای دوره های پنجساله بعدی لازم الاجراء باقی خواهد ماند، مگر آنکه یکی از طرفهای متعاهد حداقل شش ماه پیش، تمایل خود به فسخ این موافقتنامه را به طور کتبی و از طریق مجاری دیپلماتیک، به اطلاع طرف متعاهد دیگر برساند، این موافقتنامه تا زمان انقضای شش ماه از تاریخ دریافت اطلاعیه کتبی یک طرف متعاهد از طریق مجاری دیپلماتیک توسط طرف متعاهد دیگر مبنی بر تمایل آن طرف به خاتمه اعتبار آن، لازم الاجراء باقی می ماند.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و یک تبصره منضم به متن موافقتنامه، شامل مقدمه و دوازده ماده در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ بیست و چهارم دی ماه یکهزار و سیصد و نود و شش مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۱۹ /۸ /۱۳۹۷ از سوی مجمع تشخیص مصلحت نظام با تأیید بند (۳) ماده (۴) موافقتنامه برای مدت پنج سال موافق با مصلحت نظام تشخیص داده شد.