ماده واحده
موافقتنامه بین دولتی شبکه راه آهن سراسری آسیایی مورخ دهم نوامبر ۲۰۰۶ میلادی (برابر با ۱۹/۸/۱۳۸۵هجری شمسی) به شرح پیوست و با رعایت تبصره های زیر تصویب و به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه تودیع اسناد آن داده می شود.
تبصره ۱: برداشت جمهوری اسلامی ایران از مفاد ماده(۱۳) در خصوص چگونگی حل و فصل اختلافات و اعمال آن با رعایت قوانین و مقررات هریک از طرفها و همچنین رعایت اصل یکصد و سی و نهم (۱۳۹) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
می باشد.
می باشد.
تبصره ۲: «دولت موظف است کلیه اصلاحیه های موافقتنامه و پیوستهای آن، موضوع ماده(۷) و پیوستهای(۱) و(۲) آن موضوع مواد(۸) و(۹) را در مهلت مناسب، قبل از انقضاء مهلت های موردنظر در بندها و مواد مذکور مطابق با اصل هفتاد وهفتم(۷۷) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به مجلس شورای اسلامی حسب مورد اعلام نماید.در صورتی که مجلس شورای اسلامی اصلاحیه ها را تصویب ننماید دولت موظف است مراتب را مبنی بر عدم پذیرش اصلاحیه ها، ظرف مهلت مقرر در موافقتنامه به مراجع ذی ربط اعلام و این اصلاحیه ها در مواد مذکور برای دولت جمهوری اسلامی ایران لازم الاجراء نخواهد بود.
بسم الله الرحمن الرحیم
موافقتنامة بین دولتی شبکة راه آهن سراسری آسیایی
طرفهای متعاهد،
با آگاهی از نیاز به ارتقاء و توسعة حمل و نقل ریلی بین المللی در آسیا و با مناطق همجوار،
با اطلاع از افزایش مورد انتظار در حمل و نقل بینالمللی مسافر و بار به عنوان پیامد رشد تجارت بین المللی در فرآیند در حال پیشرفت جهانی شدن،
با یادآوری همکاری میان اعضاء کمیسیون اقتصادی و اجتماعی ملل متحد برای آسیا و اقیانوسیه در تنظیم و بهره برداری از شبکة راه آهن سراسری آسیایی، باتوجه به این که به منظور تقویت روابط و ارتقاء تجارت و گردشگری بین المللی میان اعضاء کمیسیون اقتصادی و اجتماعی ملل متحد برای آسیا و اقیانوسیه، توسعة شبکة راه آهن سراسری آسیایی، از جمله ایستگاهها و پایانه های بارگنجی (کانتینری) با اهمیت بین المللی، متناسب با نیازهای حمل و نقل بین المللی و محیط زیست امری ضروری است، همچنین با عنایت به نقش حمل و نقل ریلی به عنوان جزء مهم از یک شبکه اثربخش و کارآی حمل و نقل چند وجهی بین المللی، خصوصاً در ساماندهی نیازهای خاص کشورهای محصور در خشکی و عبوری (ترانزیتی)، به شرح زیر توافق کرده اند :
موافقتنامة بین دولتی شبکة راه آهن سراسری آسیایی
طرفهای متعاهد،
با آگاهی از نیاز به ارتقاء و توسعة حمل و نقل ریلی بین المللی در آسیا و با مناطق همجوار،
با اطلاع از افزایش مورد انتظار در حمل و نقل بینالمللی مسافر و بار به عنوان پیامد رشد تجارت بین المللی در فرآیند در حال پیشرفت جهانی شدن،
با یادآوری همکاری میان اعضاء کمیسیون اقتصادی و اجتماعی ملل متحد برای آسیا و اقیانوسیه در تنظیم و بهره برداری از شبکة راه آهن سراسری آسیایی، باتوجه به این که به منظور تقویت روابط و ارتقاء تجارت و گردشگری بین المللی میان اعضاء کمیسیون اقتصادی و اجتماعی ملل متحد برای آسیا و اقیانوسیه، توسعة شبکة راه آهن سراسری آسیایی، از جمله ایستگاهها و پایانه های بارگنجی (کانتینری) با اهمیت بین المللی، متناسب با نیازهای حمل و نقل بین المللی و محیط زیست امری ضروری است، همچنین با عنایت به نقش حمل و نقل ریلی به عنوان جزء مهم از یک شبکه اثربخش و کارآی حمل و نقل چند وجهی بین المللی، خصوصاً در ساماندهی نیازهای خاص کشورهای محصور در خشکی و عبوری (ترانزیتی)، به شرح زیر توافق کرده اند :