نویست ورود

ماده ۳۹ قانون موافقتنامه همکاری حقوقی در امور مدنی و کیفری بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری ترکیه

مصوب ۱۳۸۹/۰۹/۳۰ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۳۹

در موارد اضطراری، مراجع صلاحیتدار طرف درخواست‌کننده می‌توانند بازداشت موقت شخص موردنظر را درخواست‌نمایند. مراجع صلاحیتدار طرف درخواست‌شونده در خصوص موضوع طبق قانون خود تصمیم‌گیری خواهند نمود.
در درخواست بازداشت موقت ذکر خواهد شد که یکی از اسناد مذکور در بندهای (۱) یا (۲) ماده (۳۶) وجود دارد و اینکه قصد ارسال درخواستی برای استرداد وجود دارد. در درخواست همچنین جرایمی که استرداد در مورد آنها درخواست خواهد شد، و زمان و مکان ارتکاب جرایم مزبور و نیز تا حدی که امکانپذیر باشد توصیف کامل شخص مورد نظر ذکر خواهد شد.
درخواست بازداشت موقت برای مرجع صلاحیتدار طرف درخواست‌شونده یا از طریق مجاری دیپلماتیک یا مستقیماً به وسیله پست یا تلگراف یا دورنگار یا از طریق سازمان پلیس جنایی بین‌المللی (اینترپل) یا به هر وسیله دیگر که مستندی کتبی و مورد پذیرش طرف درخواست‌شونده باشد، ارسال خواهد شد.
مرجع درخواست‌کننده بی درنگ از نتیجه درخواست خود آگاه خواهد شد.
در صورتی که ظرف سی روز پس از بازداشت، طرف درخواست‌شونده درخواست استرداد و اسناد مذکور در ماده (۳۶) را دریافت نکند، بازداشت موقت می تواند خاتمه داده شود. در هر حال مدت بازداشت موقت از چهل و پنج روز از تاریخ بازداشت مزبور تجاوز نخواهد کرد. امکان آزادی موقت در هر زمانی رد نمی‌شود، اما طرف درخواست‌شونده هرگونه اقدامی را که لازم می‌داند برای جلوگیری از فرار فرد مورد نظر انجام خواهد داد.
آزادی لطمه ای به بازداشت مجدد و استرداد درصورتی که درخواست استرداد متعاقباً واصل شود، وارد نخواهد ساخت.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir