ماده ۶
۱ - هر یک از طرفین متعاهد، با کشتی های طرف متعاهد دیگر و خدمه و مسافر و بار آنها در موارد ذیل همان رفتاری را خواهد داشت که با کشتی های ملی خود که در حمل و نقل دریایی بین المللی مورد بهره برداری قرار می گیرند، دارد:
الف - دسترسی به آبهای سرزمینی و بنادر خود.
ب - توقف کشتی ها در بنادر، استفاده از آنها در عملیات تخلیه و بارگیری و استفاده از تسهیلات بندری.
پ - پیاده و سوار شدن مسافر و خدمه.
ت - استفاده از خدمات مربوط به کشتیرانی تجاری دریایی و همچنین عملیات تجاری مربوط.
ث - اعزام مستقیم خدمه به کشوری که پذیرش آنها را تا جایی که هزینه مسافرت تأمین شده باشد، تضمین می نماید.
۲ - مفاد بند (۱) این ماده شامل موارد ذیل نخواهد شد:
الف - فعالیت هایی که طبق قوانین ملی هر یک از طرفین متعاهد برای شرکتها و سازمانهای آنها محفوظ است.
ب - مقررات مربوط به پذیرش و اقامت خارجیان در سرزمین هر یک از طرفین متعاهد.
پ - مقررات مربوط به راهنمایی الزامی کشتیهای خارجی.
ت - بنادری که برای کشتیرانی بین المللی باز نمی باشد.
الف - دسترسی به آبهای سرزمینی و بنادر خود.
ب - توقف کشتی ها در بنادر، استفاده از آنها در عملیات تخلیه و بارگیری و استفاده از تسهیلات بندری.
پ - پیاده و سوار شدن مسافر و خدمه.
ت - استفاده از خدمات مربوط به کشتیرانی تجاری دریایی و همچنین عملیات تجاری مربوط.
ث - اعزام مستقیم خدمه به کشوری که پذیرش آنها را تا جایی که هزینه مسافرت تأمین شده باشد، تضمین می نماید.
۲ - مفاد بند (۱) این ماده شامل موارد ذیل نخواهد شد:
الف - فعالیت هایی که طبق قوانین ملی هر یک از طرفین متعاهد برای شرکتها و سازمانهای آنها محفوظ است.
ب - مقررات مربوط به پذیرش و اقامت خارجیان در سرزمین هر یک از طرفین متعاهد.
پ - مقررات مربوط به راهنمایی الزامی کشتیهای خارجی.
ت - بنادری که برای کشتیرانی بین المللی باز نمی باشد.