نویست ورود

ماده ۲ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری لهستان

مصوب ۱۳۸۲/۰۴/۲۹ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۲

اعطای حقوق
۱ - هر طرف متعاهد جهت تأسیس و بهره‌برداری از سرویس‌های هوایی بین‌المللی‌ منظم به وسیله شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر حقوق زیر را به طرف‌ متعاهد دیگر اعطاء می‌نماید :
‌الف - حق پرواز بدون فرود از فراز سرزمین طرف متعاهد دیگر،
ب - حق توقف در سرزمین مذکور به منظورهای غیر حمل و نقل، و
پ - حق توقف در سرزمین مذکور به منظور سوار و پیاده‌کردن مسافر، بارگیری و‌تخلیه بار از جمله پست در حمل و نقل بین‌المللی در مسیرهای مشخص شده در پیوست‌ این موافقتنامه به صورت جدا یا توأم تا حدی که در این موافقتنامه مجاز شده است.
۲ - هیچ یک از مفاد بند (۱) به نحوی تلقی نخواهد شد که شرکت هواپیمایی تعیین‌شده یک طرف متعاهد محق باشد در سرزمین طرف متعاهد دیگر در قبال مزد یا کرایه ‌مسافر و بار از جمله پست به مقصد نقطه دیگری در سرزمین طرف متعاهد دیگر حمل کند (‌کابوتاژ).
۳ - در مناطقی که در آن مخاصمات مسلحانه جریان دارد و یا در اشغال نظامی‌ است و نیز در مناطقی که تحت تأثیر مخاصمات مسلحانه یا اشغال نظامی قرار گرفته،‌انجام سرویس‌های موضوع این ماده منوط به تصویب مقامات صلاحیتدار مربوط خواهد‌بود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir