نویست ورود

ماده ۳ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری لهستان

مصوب ۱۳۸۲/۰۴/۲۹ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۳

تعیین و اجازه بهره‌برداری
۱ - هر طرف متعاهد حق دارد با ارسال اعلامیه کتبی از طریق مجاری دیپلماتیک به‌طرف متعاهد دیگر یک شرکت هواپیمایی را برای انجام سرویس‌های مورد توافق در‌مسیرهای مشخص شده تعیین نماید.
۲ - پس از دریافت اعلامیه تعیین مطابق بند (۱)، مقامات هواپیمایی طرف متعاهد ‌دیگر با رعایت مفاد بندهای (۳) و (۴) براساس قوانین و مقررات آن طرف متعاهد به ‌شرکت هواپیمایی تعیین شده بدون تأخیر اجازه مربوط را جهت انجام سرویس‌های‌ مورد توافق که برای آن شرکت هواپیمایی مزبور تعیین شده است اعطاء خواهند کرد.
۳ - مقامات هواپیمایی یک طرف متعاهد می‌توانند از شرکت هواپیمایی تعیین‌شده طرف متعاهد دیگر بخواهند که آنان را مجاب سازد که شرایط مقرر در قوانین و‌مقرراتی را که معمولاً به موجب مفاد کنوانسیون توسط آن مقامها در مورد سرویس‌های‌هوایی بین‌المللی اعمال می‌گردد دارا می‌باشد.
۴ - هر طرف متعاهد حق دارد در هر مورد که طرف متعاهد مزبور قانع نشده باشد ‌که مالکیت عمده و کنترل مؤثر شرکت هواپیمایی در دست طرف متعاهدی که شرکت‌هواپیمایی را تعیین نموده یا اتباع آن است از اعطای اجازه بهره‌برداری موضوع بند (۲) این‌ ماده امتناع ورزد یا هر شرطی را که برای اعمال حقوق موضوع ماده (۲) این موافقتنامه‌توسط آن شرکت هواپیمایی تعیین شده لازم بداند وضع نماید.
۵ - شرکت هواپیمایی تعیین شده می‌تواند در هر زمان پس از دریافت اجازه مندرج‌ در بندهای (۱) و (۲) فوق بهره‌برداری از سرویس‌های مورد توافق را آغاز کند مشروط بر‌آنکه نرخی مطابق ضوابط ماده (۱۰) این موافقتنامه در مورد سرویس‌های مزبور وضع شده‌ و مجری باشد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir