نویست ورود

ماده ۱۸ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوائی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت رومانی

مصوب ۱۳۸۰/۰۱/۲۹ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۸

امنیت هوانوردی
۱ - طرفهای متعاهد در راستای حقوق و تعهدات خود به موجب حقوق بین‌الملل تأکید می‌نمایند که تعهد آنان در قبال یکدیگر برای حفظ امنیت ‌هواپیمائی کشوری در برابر اعمال مداخله غیرقانونی جزء لاینفکی از این موافقتنامه را تشکیل می‌دهد. طرفهای متعاهد بدون تحدید کلیت حقوق و‌تعهداتی که به موجب حقوق بین‌الملل به عهده دارند به ویژه طبق مفاد کنوانسیون راجع به جرائم و برخی اعمال ارتکابی دیگر در هواپیما امضاء شده در‌توکیو به تاریخ ۲۳/۶/۱۳۴۲ هجری شمسی مطابق با سیزدهم سپتامبر ۱۹۶۳ میلادی، کنوانسیون راجع به جلوگیری از تصرف غیر قانونی هواپیما ‌امضاء شده در لاهه به تاریخ ۲۵/۹/۱۳۴۹ هجری شمسی مطابق با شانزدهم دسامبر ۱۹۷۰ میلادی و کنوانسیون راجع به جلوگیری از اعمال غیرقانونی‌علیه امنیت هواپیمائی کشوری امضاء شده در مونترال به تاریخ ۱/۷/۱۳۵۰ هجری شمسی مطابق با بیست و سوم دسامبر ۱۹۷۱ میلادی و هر‌کنوانسیون دیگر در مورد امنیت هوانوردی که طرفهای متعاهد عضو آن خواهند شد، عمل خواهند کرد.
۲ - طرفهای متعاهد حسب تقاضا، کلیه مساعدتهای لازم را جهت جلوگیری از تصرف غیرقانونی هواپیماهای کشوری و سایر اعمال غیرقانونی علیه ‌امنیت این هواپیماها، مسافران و خدمه آنها، فرودگاهها و تأسیسات هوانوردی و هر نوع تهدید دیگر علیه امنیت هواپیمائی کشوری را ارائه خواهند کرد.
۳- طرفهای متعاهد باید در روابط دو جانبه خود طبق مقررات امنیت هوانوردی مصوب سازمان بین‌المللی هواپیمائی کشوری که به عنوان ضمائم‌ کنوانسیون هواپیمائی کشوری بین‌المللی شناخته شده‌اند تا حدودی که مقررات امنیت مزبور در مورد طرفهای متعاهد قابل اجرا است عمل نمایند. هر‌یک از طرفهای متعاهد باید از متصدیان هواپیماهائی که محل ثبت آن هواپیماها یا محل اصلی کار و یا اقامت دائمی آنها در قلمرو کشوری واقع شده و‌نیز متصدیان فرودگاههای واقع در قلمرو کشوری خود بخواهند که طبق مقررات امنیت هوانوردی مزبور عمل نمایند.
۴ - هر طرف متعاهد می‌تواند از متصدیان هواپیماها بخواهد که مقررات امنیت هوانوردی موضوع بند (۳) این ماده را که از طرف متعاهد دیگر برای‌ ورود به قلمرو کشوری خود، خروج از آن یا در مدت توقف در آنجا مقرر کرده است رعایت کنند. هر طرف متعاهد باید اطمینان حاصل کند که در قلمرو‌کشوری آن، اقدامات کافی برای حفاظت از هواپیماها و بازرسی مسافران، خدمه، لوازم همراه مسافر، اثاثیه مسافر، بار و خواربار هواپیما پیش از سوار‌شدن مسافران یا بارگیری و به هنگام آن به نحو مؤثر معمول می‌شود. همچنین هر طرف متعاهد باید هر درخواستی را که طرف متعاهد دیگر برای انجام ‌اقدامات امنیتی ویژه معقول جهت مقابله با تهدیدهای خاص به عمل آورد بانظر مساعد مورد توجه قرار دهد.
۵ - هرگاه هواپیماهای کشوری به طور غیرقانونی تصرف شود یا اعمال غیرقانونی دیگری علیه امنیت هواپیماها، مسافران و خدمه آن، فرودگاهها یا‌تأسیسات هوانوردی صورت پذیرد و یا تهدیدی در این مورد انجام گیرد طرفهای متعاهد باید از طریق تسهیل ارتباطات و اتخاذ تدابیر مناسب دیگر به‌منظور ختم سریع و بی‌خطر حادثه و یا خنثی کردن تهدید مزبور به یکدیگر یاری رسانند.
۶ - هر طرف متعاهد اقداماتی را تا جائی که قابل اجرا تشخیص دهد انجام خواهد داد تا اطمینان حاصل نماید که هواپیماهائی که در شرایط تصرف‌غیرقانونی یا سایر اعمال مداخله غیرقانونی در سرزمین کشور مربوط فرود آمده، روی زمین توقیف می‌شود مگر این که خروج هواپیما برای حفظ جان‌سرنشینان آن ضروری باشد. اقدامات مزبور تا جائی که امکان داشته باشد براساس مشاوره دوجانبه انجام خواهد گرفت.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir