ماده ۲ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوائی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت رومانی

۱- هر طرف متعاهد حقوق مندرج در این موافقتنامه را جهت انجام و بهره‌برداری از سرویسهای هوائی بین‌المللی منظم در مسیرهای مشخص شده در‌پیوست این موافقتنامه به طرف متعاهد دیگر اعطاء می‌نماید.

۲ - شرکت هواپیمائی تعیین شده هر طرف که مبادرت به بهره‌برداری از سرویسهای مورد توافق در مسیرهای مشخص شده می‌نماید به موجب مفاد این‌موافقتنامه از حقوق زیر بهره‌مند خواهد شد:
‌الف - پرواز بدون فرود از فراز قلمرو کشوری طرف متعاهد دیگر.
ب - توقف در قلمرو کشوری طرف متعاهد دیگر به منظورهای غیر حمل و نقل.
پ - سوار و پیاده کردن مسافر و بارگیری و تخلیه بار و محموله پستی به صورت ترکیبی یا جداگانه در حمل و نقل بین‌المللی در قلمرو کشوری طرف‌ متعاهد دیگر در نقاط مشخص شده در پیوست این موافقتنامه.

۳ - استفاده از حق آزادی پنجم حمل و نقل مشروط به موافقت مقامات هواپیمائی طرفهای متعاهد با در نظر گرفتن توجیهات بازرگانی است که‌ شرکتهای هواپیمائی تعیین شده اعلام می‌کنند.

۴- هیچ یک از مفاد بند (۲) این ماده به نحوی تلقی نخواهد شد که شرکت هواپیمائی تعیین شده یک طرف متعاهد محق باشد در قلمرو کشوری طرف‌ متعاهد دیگر از نقطه‌ای به نقطه دیگر در قلمرو کشوری آن طرف متعاهد دیگر در قبال مزد یا کرایه، مسافر، بار و پست حمل نماید. (‌کابوتاژ)