نویست ورود

ماده ۳ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوائی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت رومانی

مصوب ۱۳۸۰/۰۱/۲۹ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۳

تعیین شرکتهای هواپیمائی
۱- هر طرف متعاهد حق دارد یک یا چند شرکت هواپیمائی را برای انجام سرویسهای مورد توافق در مسیرهای مشخص شده تعیین نماید. این تعیین‌ موضوع اعلامیه کتبی بین مقامات هواپیمائی طرفهای متعاهد خواهد بود.
۲ - پس از دریافت اعلامیه مذکور مقامات هواپیمائی طرف متعاهد دیگر با رعایت مفاد بندهای (۳) و (۴) این ماده اجازه مقتضی را بدون تأخیر به ‌شرکت هواپیمائی تعیین شده مزبور اعطاء نماید.
۳ - مقامات هواپیمائی یک طرف متعاهد می‌توانند از شرکت هواپیمائی تعیین شده طرف متعاهد دیگر بخواهند مقامات مزبور را مجاب سازد که ‌شرایط مقرر در قوانین و مقرراتی را که طبق مفاد کنوانسیون توسط آن مقامات در مورد سرویسهای هوائی بین‌المللی اعمال می‌گردد، دارا می‌باشد.
۴ - هر طرف متعاهد حق دارد در هر مورد که مجاب نشده باشد که مالکیت عمده و کنترل مؤثر شرکت هواپیمائی تعیین شده در اختیار دولت طرف‌ متعاهدی که شرکت هواپیمائی را تعیین کرده یا اتباع آن است از اعطای اجازه بهره‌برداری موضوع بند (۲) این ماده امتناع ورزد یا هر شرطی را که برای‌اعمال حقوق مذکور در ماده (۲) این موافقتنامه توسط شرکت هواپیمائی تعیین شده طرف متعاهد دیگر لازم بداند وضع نماید.
۵ - شرکت هواپیمائی که طبق مفاد بندهای (۱) و (۲) این ماده تعیین و مجاز شده می‌تواند در هر زمان بهره‌برداری سرویسهای مورد توافق را آغاز کند ‌مشروط بر این‌ که ظرفیت تنظیم شده به موجب ماده (۵) این موافقتنامه، برنامه تصویب شده طبق مفاد ماده (۷) این موافقتنامه و نرخهای تعیین شده‌ طبق مفاد ماده (۸) این موافقتنامه در مورد سرویسهای مورد توافق اجرا گردد.
۶ - هر طرف متعاهد حق دارد از طریق اعلامیه کتبی بین مقامات هواپیمائی طرفهای متعاهد شرکت هواپیمائی دیگری را جایگزین شرکت هواپیمائی ‌که تعیین کرده است، بنماید. شرکت هواپیمائی تعیین شده جدید دارای همان حقوق و مشمول همان تعهدات شرکت هواپیمائی که جایگزین آن شده ‌است، خواهد بود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir