ماده ۳
حمل و نقل منظم
۱ - اصطلاح «حمل و نقل منظم» عبارت است از حمل و نقل مسافر برنامه‌ریزی شده در مسیرهای معین که در آن مسافران در ایستگاههای از پیش‌تعیین شده سوار و یا پیاده گردند.
۲ - حمل و نقل منظم مسافر بین دو کشور یا به صورت عبوری از طریق قلمرو آنها باید به تأیید مقامات صلاحیتدار طرفهای متعاهد برسد.
۳ - مقام صلاحیتدار هر طرف متعاهد برای قسمتی از مسیر واقع در قلمرو خود که مسافرت در آن انجام می‌شود، مجوز صادر می‌نماید.
۴ - مقامات صلاحیتدار به طور مشترک شرایط و ضوابط اخذ اجازه نامه که عبارتست از اعتبار، طول مسافرت، جداول زمانی همچنین دیگر جزییات ضروری برای برقراری حمل و نقل منظم و سهل و روان را تعیین می‌نمایند.
۵ - درخواست اخذ مجوز باید به مقام صلاحیتدار کشور ثبت وسیله نقلیه جهت تأیید ارسال شود و در صورتی که مقام صلاحیتدار یاد شده درخواست را مورد تأیید قرار دهد مراتب را به اطلاع مقام صلاحیتدار طرف دیگر خواهد رساند.
۱ - اصطلاح «حمل و نقل منظم» عبارت است از حمل و نقل مسافر برنامه‌ریزی شده در مسیرهای معین که در آن مسافران در ایستگاههای از پیش‌تعیین شده سوار و یا پیاده گردند.
۲ - حمل و نقل منظم مسافر بین دو کشور یا به صورت عبوری از طریق قلمرو آنها باید به تأیید مقامات صلاحیتدار طرفهای متعاهد برسد.
۳ - مقام صلاحیتدار هر طرف متعاهد برای قسمتی از مسیر واقع در قلمرو خود که مسافرت در آن انجام می‌شود، مجوز صادر می‌نماید.
۴ - مقامات صلاحیتدار به طور مشترک شرایط و ضوابط اخذ اجازه نامه که عبارتست از اعتبار، طول مسافرت، جداول زمانی همچنین دیگر جزییات ضروری برای برقراری حمل و نقل منظم و سهل و روان را تعیین می‌نمایند.
۵ - درخواست اخذ مجوز باید به مقام صلاحیتدار کشور ثبت وسیله نقلیه جهت تأیید ارسال شود و در صورتی که مقام صلاحیتدار یاد شده درخواست را مورد تأیید قرار دهد مراتب را به اطلاع مقام صلاحیتدار طرف دیگر خواهد رساند.