نویست ورود

ماده ۴ قانون موافقتنامه حمل و نقل بین المللی جاده ای کالا و مسافر بین دولت جمهوری اسلامی ایران و جمهوری لتونی

مصوب ۱۳۸۰/۰۱/۱۹ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۴

حمل و نقل اتفاقی
۱ - حمل و نقل اتفاقی مسافر مشروط بر آنکه گروه مشخصی از مسافران توسط وسیله نقلیه ثابتی در کل مسیر مسافرت حمل گردند در موارد زیر نیاز به‌ اخذ مجوز نخواهد بود:
‌الف - مسافرتی که شروع و خاتمه آن در کشور ثبت وسیله نقلیه واقع شده باشد به شرط اینکه هیچ مسافر جدیدی سوار و یا پیاده نشود (‌مسافرت ‌دربست).
ب - مسافرتی که از کشور ثبت وسیله نقلیه آغاز و در قلمرو طرف دیگر متعاهد خاتمه یابد به شرطی که وسیله نقلیه بدون مسافر به کشور محل ثبت‌ خود مراجعت نماید.
پ - در موارد مسافرت دربست بصورت عبوری از طریق قلمرو طرف متعاهد دیگر.
۲ - جابجایی وسیله نقلیه آسیب دیده با وسیله نقلیه دیگر منوط به اخذ مجوز نمی‌باشد.
۳ - به هنگام اجرای خدمات حمل و نقلی مندرج در بند (۱) ماده (۴) این موافقتنامه، راننده باید راهنامه (‌صورت وضعیت) و تمامی اسناد ضروری را‌در وسیله نقلیه به همراه داشته تا در صورت درخواست نمایندگان مقامات نظارت کننده به آنان ارایه نماید.
۴ - سایر روشهای حمل و نقل اتفاقی مسافر، بجز موارد مندرج در بندهای (۱) و (۲) فوق منوط به دریافت مجوز می‌باشد.
‌درخواست اخذ مجوز به مقام صلاحیتدار طرف متعاهدی که متصدی حمل در آنجا به ثبت رسیده، تسلیم خواهد شد و پس از آن مقام یاد شده ‌درخواستها را به همراه نظرات احتمالی به مقام صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر ارسال خواهد نمود.
۵ - محتوا، شکل راهنامه (‌صورت وضعیت) و اجازه‌نامه به صورت متقابل توسط مقامات صلاحیتدار طرفهای متعاهد و یا کار گروه (‌کمیته) مشترک ‌مندرج در ماده (۱۴) این موافقتنامه تعیین خواهد شد.
‌

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir