ماده ۱۳ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت صربستان و مونته نگرو

۱ - کلیه اختلافات ناشی از اجراء یا تفسیر این موافقتنامه یا مرتبط با آن بین طرفهای متعاهد، ابتدا از طریق مذاکره و به ‌طور دوستانه حل و فصل خواهد شد. در صورت عدم توافق‌، هر یک از طرفهای متعاهد می‌تواند با رعایت قوانین و مقررات مربوط خود، پس از ارسال اطلاعیه‌ای برای طرف متعاهد دیگر، موضوع را به یک هیأت داوری سه نفره مرکب از دو داور منتخب طرفهای متعاهد و یک سرداور ارجاع نماید.
درصورت ارجاع امر به داوری‌، هر یک از طرفهای متعاهد ظرف مدت شصت روز از تاریخ دریافت اطلاعیه‌، نسبت به معرفی یک داور اقدام می‌کند و داوران منتخب طرفهای متعاهد ظرف مدت شصت روز از تاریخ آخرین انتخاب‌، سرداور را تعیین خواهند کرد. چنانچه هر یک از طرفهای متعاهد ظرف مدت مقرر داور خود را تعیین نکند و یا داوران منتخب ظرف مدت مذکور در مورد انتخاب سرداور به توافق نرسند، هر یک از طرفهای متعاهد می‌تواند از رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری بخواهد که حسب مورد داور طرف ممتنع یا سرداور را تعیین نماید. سرداور باید در هر صورت تابعیت کشوری را دارا باشد که در زمان انتخاب با طرفهای متعاهد روابط سیاسی دارد.

۲ - در مواردی که سرداور باید توسط رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری تعیین شود چنانچه رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری از انجام وظیفه معذور یا تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد، انتصاب توسط معاون رئیس انجام خواهد شد و چنانچه معاون رئیس نیز از انجام وظیفه مذکور معذور یا تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد، این انتصاب توسط عضو ارشد دیوان که تابعیت هیچیک از طرفهای متعاهد را نداشته باشد انجام خواهد شد.

۳ - هیأت داوری با توجه به سایر مواردی که طرفهای متعاهد توافق نموده‌اند، آیین رسیدگی خود و محل داوری را تعیین خواهد نمود. دیوان داوری براساس مقررات این موافقتنامه و اصول و قواعد کلی پذیرفته شده حقوق بین‌الملل اتخاذ تصمیم خواهد نمود.

۴ - تصمیمات هیأت داوری برای طرفهای متعاهد لازم‌الاتباع است‌. هر طرف متعاهد هزینه‌های داور خود و حضور خود در رسیدگی داوری را خواهد پرداخت‌. هزینه‌های مربوط به سرداور و سایر هزینه‌های باقیمانده به‌طور مساوی توسط طرفهای متعاهد پرداخت خواهد شد.