نویست ورود

ماده ۱۳ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت پادشاهی سوئد

مصوب ۱۳۸۶/۰۵/۱۶ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۳

اختلافات بین طرفهای متعاهد
۱- اختلافات بین طرفهای متعاهد درخصوص تفسیر و اجراء این موافقتنامه باید حتی ‌الامکان از طریق مجاری سیاسی حل و فصل شود.
۲- اگر اختلافات ظرف شش ماه از تاریخ درخواست یکی از طرفهای متعاهد برای انجام مذاکرات حل و فصل نشود به درخواست هر یک از طرفهای متعاهد به یک دیوان داوری ارجاع خواهد شد.
۳- این دیوان داوری برای هر مورد به روش زیر تشکیل خواهد شد: ظرف مدت دوماه از دریافت درخواست داوری هر طرف متعاهد یک عضو دیوان را انتخاب خواهد کرد. این دو عضو سپس یک تبعه کشور ثالث را که با تصویب دو طرف متعاهد به عنــوان سر داور انتخاب خواهد شد تعیین می ‌نمایند. سرداور دیوان داوری باید ظرف مدت چهارماه از تاریخ تعیین دو عضو دیگر تعیین شود. سرداور در هر صورت باید تبعه کشوری باشد که در زمان انتخاب با دو طرف متعاهد روابط سیاسی داشته باشد.
۴- اگـر ظرف مدتهای مذکور در بند (۳) این ماده انتخاب ‌های لازم انجام نشده هــرطرف متعاهد، در صورت نبودن هرگونه توافق دیگری، می تواند از رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری دعوت نماید که انتخاب ‌های لازم را به‌ عمل آورد . اگر رئیس تبعه یکی از طرفهای متعاهد یا از انجام وظیفه مذکور معذور باشد از عضو دیوان بین ‌المللی دادگستری که در رتبه بعد از او قرار داشته باشد و تبعه هیچیک از طرفهای متعاهد نباشد یا از انجام وظیفه مذکور معذور نباشد دعوت به عمل خواهد آمد که انتخاب‌ های لازم را به عمل آورد
۵- دیوان داوری با اکثریت آراء اتخاذ تصمیم خواهد کرد. تصمیمات دیوان برای طرفهای متعاهد قطعی و الزام ‌آور است. هر طرف متعاهد باید هزینه عضو منصوب شده خود و نمایندگی خود در جریان رسیدگی داوری را بپردازد. هزینه رئیس و هرگونه هزینه دیگر باید به ‌طور مساوی بین طرفهای متعاهد دیگر تقسیم شود. دیوان می ‌تواند درخصوص تقسیم هزینه‌ ها تصمیم دیگری بگیرد. در بقیه موارد دیوان داوری قواعد رسیدگی خود را تعیین می نماید.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir