ماده ۲۶ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به اصلاحات به عمل آمده در کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی در استکهلم به سالهای ۱۹۶۷ و ۱۹۷۹ میلادی برابر با سالهای ۱۳۴۶ و ۱۳۵۸ هجری شمسی

انصراف
۱- این کنوانسیون بدون محدودیت زمانی لازم‌الاجرا خواهد ماند.
۲- هر کشوری می تواند با ارسال اطلاعیه‌ای برای مدیر کل این سند را فسخ نماید. این فسخ شامل فسخ تمام اسناد قبلی نیز خواهد بود و تنها در مورد‌کشور فسخ کننده مؤثر می‌باشد و کنوانسیون در مورد سایر کشورهای اتحادیه نافذ بوده و به طور کامل لازم‌الاجرا خواهد ماند.
۳- فسخ یک سال پس از تاریخ دریافت اطلاعیه توسط مدیر کل نافذ خواهد گردید.
۴- اختیار فسخ که در این ماده پیش‌بینی شده نمی‌تواند قبل از انقضای مدت پنج سال از تاریخ عضویت یک کشور در اتحادیه از طرف آن کشور اعمال‌گردد.