نویست ورود

ماده ۲۷ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به اصلاحات به عمل آمده در کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی در استکهلم به سالهای ۱۹۶۷ و ۱۹۷۹ میلادی برابر با سالهای ۱۳۴۶ و ۱۳۵۸ هجری شمسی

مصوب ۱۳۷۷/۰۸/۱۷ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۲۷

اجرای سندهای قبلی
۱- این سند در روابط بین کشورهایی که در مورد آنها اجرا می‌شود و تا حدودی که اجرا می‌گردد جایگزین کنوانسیون پاریس مورخ بیستم مارس سال۱۸۸۳ میلادی برابر اول فروردین ماه سال ۱۲۶۲ هجری شمسی و اسناد تجدیدنظر شده بعدی آن است.
۲-
‌الف - در مورد کشورهایی که این سند قابل اجرا نیست یا به طور کامل قابل اجرا نمی‌باشد ولی سند لیسبن مورخ ۳۱ اکتبر ۱۹۵۸ برابر با ۱۰ آبان ماه‌سال ۱۳۳۷ هجری شمسی در مورد آنها اجرا می‌گردد، سند اخیر به طور کامل یا در حدودی که این سند برابر بند (۱) جایگزین آن نمی‌شود لازم‌الاجرا‌خواهد ماند.
ب - همچنین در مورد کشورهایی که نه این سند - به طور کلی یا جزئی - و نه سند لیسبن هیچ کدام لازم‌الاجرا نیست، سند لندن مورخ دوم ژوئن۱۹۳۴ برابر با سیزدهم خرداد ماه سال ۱۳۱۳ هجری شمسی به طور کامل یا در حدودی که این سند برابر بند (۱) جایگزین آن نمی‌شود، لازم‌الاجرا‌خواهد ماند.
پ - همچنین در مورد کشورهایی که نه این سند - به طور کلی یا جزئی - و نه سند لیسبن و نه سند لندن هیچ کدام لازم‌الاجرا نیستند، سند لاهه مورخ ‌ششم نوامبر ۱۹۲۵ برابر با شانزدهم آبان ماه سال ۱۳۰۴ هجری شمسی به طور کلی یا در حدودی که این سند برابر بند (۱) جایگزین آن نیست،‌لازم‌الاجرا می‌ماند.
۳- کشورهایی که عضو اتحادیه نیستند و طرف این سند می‌شوند آن را در مورد هر کشور اتحادیه که طرف این سند نیست یا هر چند طرف آن است ‌اعلامیه پیش‌بینی شده در جزء اول قسمت (ب) بند (۱) ماده (۲۰) را صادر نموده است اجرا می‌نمایند. کشورهای یاد شده تصدیق می‌نمایند که کشور‌یاد شده اتحادیه می‌تواند در روابط خود با آنها مقررات جدیدترین سندی را که به آن پیوسته است بکار بندد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir