ماده ۲۸ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به اصلاحات به عمل آمده در کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی در استکهلم به سالهای ۱۹۶۷ و ۱۹۷۹ میلادی برابر با سالهای ۱۳۴۶ و ۱۳۵۸ هجری شمسی

اختلافات
۱- هر گونه اختلاف بین دو یا چند کشور عضو اتحادیه در مورد تفسیر یا اجرای این کنوانسیون که از طریق مذاکره فیصله نیابد، ممکن است توسط‌ هریک از کشورهای طرف اختلاف براساس اساسنامه دیوان بین‌المللی دادگستری از طریق دادخواستی به دیوان یاد شده ارجاع شود ، مگر آنکه‌کشورهای طرف اختلاف در مورد راه حل دیگری به توافق برسند. دفتر بین‌المللی توسط کشور دادخواست دهنده از اختلافی که به دیوان ارجاع شده‌ مستحضر خواهد گردید و مراتب را به اطلاع کشورهای دیگر اتحادیه خواهد رسانید.
۲- هر کشور می‌تواند هنگام امضاء این سند یا هنگام تسلیم سند تصویب یا الحاق اعلام نماید که خود را در مورد مقررات بند (۱) متعهد نمی‌داند. در‌مورد هر گونه اختلاف موجود بین این کشور و هر کشور دیگر اتحادیه مقررات بند (۱) قابل اجرا نمی‌باشد.
۳- هر کشوری که مراتب مندرج در بند (۲) را اعلام داشته باشد می‌تواند در هر موقع با ارسال اطلاعیه‌ای برای مدیر کل آن را مسترد نماید.