ماده ۲ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری چک

۱ - هر طرف متعاهد جهت انجام سرویسهای هوایی بین‌المللی منظم بوسیله شرکت هواپیمائی تعیین شده طرف متعاهد دیگر حقوق زیر را به طرف متعاهد دیگر اعطاء می نماید:
الف - پرواز بدون فرود از فراز سرزمین طرف متعاهد دیگر؛
ب - توقف در سرزمین مذکور به منظورهای غیر حمل و نقل؛
ج - توقف در سرزمین مذکور به منظور سوار و پیاده کردن مسافر، بارگیری و تخلیه بار و پست در حمل و نقل بین‌المللی در نقاط مشخص شده در جدول مسیر پیوست این موافقتنامه؛
د - سوار و پیاده کردن مسافر، بار همراه، بار غیر همراه و بارگیری و تخلیه بار از جمله پست به طور جداگانه یا بصورت ترکیبی در سرزمین کشورهای ثالث در نقاط مشخص شده در پیوست به نقاطی در سرزمین طرف متعاهد دیگر که در پیوست مشخص شده است یا بالعکس.

۲ - شرکتهای هواپیمائی هر طرف متعاهد به غیر از آنهائی که طبق ماده (۳) این موافقتنامه تعیین گردیده‌اند همچنین می توانند از حقوقی که در جزءهای (الف) و (ب) بند (۱) این ماده مشخص شده است نیز بهره‌مند گردند.

۳ – هیچ یک از مفاد این موافقتنامه نباید به نحوی تفسیر شود که به شرکت هواپیمائی یک طرف متعاهد این حق را اعطاء کند که در داخل سرزمین طرف متعاهد دیگر از نقطه‌ای به نقطة دیگر مبادرت به حمل مسافر، بار و پست در قبال مزد یا کرایه نماید.

۴ - در مناطقی که در آن مخاصمات مسلحانه جریان دارد و یا در اشغال نظامی است و نیز در مناطقی که تحت تأثیر مخاصمات مسلحانه یا اشغال نظامی قرار گرفته انجام سرویسهای موضوع این ماده منوط به تصویب مقامهای صلاحیتدار مربوط خواهد بود.