نویست ورود

ماده ۱۱ قانون عضویت دولت جمهوری اسلامی ایران در برنامه بین المللی سامانه (سیستم) کاوش و نجات از طریق ماهواره

مصوب ۱۳۹۰/۰۶/۲۷ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۱

تأمین‌کنندگان بخش زمینی
۱ـ هر کشوری که برای تأسیس و بهره‌برداری از ایستگاه زمینی برنامه‌ریزی می‌کند، باید قصد خود را به شورا اطلاع دهد و اقدامات زیر را اتخاذ کند:
الف ـ مشخصات فنی و رویه‌های عملیاتی که شورا برای حصول اطمینان از استفاده صحیح از سامانه‌(سیستم)، وضع کرده است را بپذیرد.
ب ـ تلاش نماید هشدار انتظار و اطلاعات محل‌یابی دریافتی از بخش فضایی سامانه ‌(سیستم) کاوش و نجات از طریق ماهواره را طبق تشریفات توافق شده با شورا به مراجع کاوش و نجات مربوط تحویل دهد.
پ ـ تأمین داده‌های کیفی سامانه‌(سیستم) به گونه‌‌ای که با شورا توافق شده، برای مشخص نمودن سازگاری بخش زمینی با کل سامانه ‌(سیستم)
ت ـ تعیین سازمانی برای انجام مسؤولیتهای خود به موجب این ماده
ث ـ شرکت در جلسات این برنامه که توسط شورا با رعایت شرایطی که شورا وضع نموده به منظور حل مسائل فنی اداری و عملیاتی مربوط تشکیل می‌شود.
ج ـ تأیید نماید که برای صدمه، خسارت یا زیان مالی ناشی از فعل یا ترک فعلی به موجب این موافقتنامه، ادعائی را مطرح نکند یا علیه اعضاء اقامه دعوی ننماید.
چ ـ مفاد ماده (۱۲) این موافقتنامه را در رابطه با استفاده خود از سامانه‌(سیستم) کاملاً بپذیرد.
ح ـ الزامات دیگری را که شورا توافق نموده است، برآورده کند.
۲ـ هر کشوری که مایل باشد تأمین‌کننده بخش زمینی شود ‌باید پذیرش رسمی تعهدات خود به موجب بند (۱) ماده (۱۱) این موافقتنامه را به امین اسناد اعلام دارد که او نیز مراتب را به آگاهی اعضاء خواهد رساند.
این اطلاعیه باید به صورت نامه استاندارد و شامل شرایط شرکت در سامانه‌(سیستم) که قبلاً توسط شورا به موجب بند (۱) ماده (۱۱) این موافقتنامه موافقت شده است، باشد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir