نویست ورود

ماده ۱۲ قانون عضویت دولت جمهوری اسلامی ایران در برنامه بین المللی سامانه (سیستم) کاوش و نجات از طریق ماهواره

مصوب ۱۳۹۰/۰۶/۲۷ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۲

کشورهای استفاده کننده
۱ـ هرکشوری می‌تواند هم به صورت دریافت‌کننده علامت داده‌های اضطرار و محـل‌یابی از ماهواره‌های سامانه‌(سیستم) کاوش و نجات از طریق ماهواره و هم به صورت توسعه فرستنده رادیوئی برای ارسال سیگنال اضطرار از سامانه‌(سیستم) استفاده کند.
۲ـ هر کشوری که مایل باشد یک کشور استفاده‌کننده باشد باید برخی مسؤولیتها از جمله موارد زیر را متقبل شود:
الف ـ آگاه کردن شورا یا سازمان بین‌المللی صلاحیتدار از نقطه یا نقاط تماس خود برای موارد هشدارهای اضطرار
ب ـ استفاده از فرستنده‌های رادیویی برای بهره‌برداری از سامانه‌(سیستم) به‌صورتی‌که ویژگیهای آن با مفاد مربوط اتحادیه بین‌المللی مخابرات و مشخصات سامانه‌(سیستم) کاوش و نجات از طریق ماهواره همخوانی داشته باشد.
پ ـ داشتن محلی برای ثبت فرستنده رادیویی
ت ـ تبادل داده‌های سامانه‌(سیستم) کاوش و نجات از طریق ماهواره به شیوه‌ای بدون تبعیض و به موقع، طبق تشریفاتی که با شورا توافق شده است.
ث ـ تأیید نماید که برای صدمه، خسارت یا زیان مالی ناشی از فعل یا ترک فعلی به موجب این موافقتنامه، ادعایی را مطرح نکند یا علیه اعضاء اقامه دعوی ننماید.
ج ـ شرکت در جلسات این برنامه که توسط شورا با رعایت شرایطی که شورا وضع نموده به منظور حل مسائل فنی، ادارای و عملیاتی مربوط تشکیل می‌شود.
چ ـ الزامات دیگری را که شورا توافق نموده است، برآورده کند.
۳ـ کشور استفاده‌کننده باید پذیرش رسمی تعهدات خود به موجب بند(۲) ماده‌(۱۲) این موافقتنامه را به امین اسناد اعلام دارد که او نیز مراتب را به آگاهی اعضاء خواهد رساند. این اطلاعیه باید به صورت نامه استاندارد و شامل شرایط شرکت در سامانه‌(سیستم) که قبلاً توسط شورا به موجب بند (۲) ماده (۱۲) این موافقتنامه موافقت شده است، باشد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir