ماده ۲۹ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به معاهده همکاری در ثبت اختراعات

۱ـ تا آنجا که به حمایت از حقوق متقاضی در یک کشور تعیین شده مربوط می شود، آثار انتشار بین المللی اظهارنامه بین المللی در آن کشور با رعایت مقررات بندهای (۲) تا (۴) این ماده همان آثاری خواهد بود که قانون ملی کشور تعیین شده برای انتشار الزامی اظهارنامه های ملی بررسی نشده در داخل مقرر می دارد.

۲ـ اگر زبان مورد استفاده در انتشار بین المللی با زبان به کار رفته در انتشار به موجب قانون ملی در کشور تعیین شده متفاوت باشد قانون ملی کشور مزبور می تواند مقرر سازد که اثرات مذکور در .بند (۱) این ماده فقط زمانی قابل اعمال باشد که:
(۱) ترجمه به زبان اخیرالذکر به نحو مقرر در قانون ملی منتشر شده باشد.
(۲) ترجمه به زبان اخیرالذکر از طریق قراردادن آن در معرض بازبینی عمومی به نحو مقرر در قانون ملی در دسترس عمومی قرار گرفته باشد، یا
(۳) ترجمه به زبان اخیرالذکر را متقاضی ، برای استفاده کننده غیرمجاز بالفعل یا بالقوه اختراع مورد ادعا در اظهارنامه بین المللی ارسال نموده باشد، یا
(۴) هر دو اقدام مذکور در جزءهای (۱) و (۳) و یا هردو اقدام مذکور در جزءهای (۲) و (۳) محقق شده باشد.

۳ـ درموردی که بنا به تقاضای متقاضی انتشار بین المللی قبل از انقضاء هجده ماه از تاریخ حق تقدم صورت پذیرفته باشد قانون ملی کشور تعیین شده می تواند مقرر نماید که آثار مندرج در بند (۱) این ماده فقط از زمان انقضاء هجده ماه از تاریخ حق تقدم قابل اعمال خواهد بود.

۴ـ قانون ملی هر کشور تعیین شده می تواند مقرر نماید که آثار مذکور در بند (۱) این ماده فقط از تاریخی قابل اعمال خواهد بود که یک نسخه از اظهارنامه بین المللی منتشره طبق ماده (۲۱) به وسیله اداره ملی آن کشور و یا اداره عمل کننده برای آن کشور دریافت شده باشد، اداره مذکور تاریخ دریافت را در اسرع وقت ممکن در روزنامه رسمی خود انتشار خواهد داد.