ماده ۳۰ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به معاهده همکاری در ثبت اختراعات

۱ـ الف ـ با رعایت مفاد جزء (ب ) این بند، دفتر بین المللی و مراجع جست وجوی بین المللی اجازه نخواهند داد که هیچ شخص یا مرجعی قبل از انتشار بین المللی اظهارنامه بین المللی به آن اظهارنامه دسترسی داشته باشد مگر بنا به تقاضای متقاضی یا اجازه او.
ب ـ مفاد جزء (الف ) مذکور در فوق در هر موردی که برای مرجع جست وجوی بین المللی ارسال می شود و موارد ارسال مذکور در ماده (۱۳) و مکاتبات مقرر به موجب ماده (۲۰) قابل اعمال نخواهد بود.

۲ـ الف ـ هیچ اداره ملی اجازه دسترسی به اظهارنامه بین المللی را به اشخاص ثالث قبل از تاریخهای ذیل هر کدام نزدیکتر باشد نخواهد داد مگر بنا به تقاضای متقاضی و یا اجازه او:
(۱) تاریخ انتشار بین المللی اظهارنامه بین المللی .
(۲) تاریخ دریافت مکاتبه مربوط به اظهارنامه بین المللی طبق ماده (۲۰).
(۳) تاریخ دریافت نسخه ای از اظهارنامه بین المللی طبق ماده (۲۲).
ب ـ مفاد جزء (الف ) این بند هیچ اداره ملی را از انتشار آگهی یا از مطلع نمودن اشخاص ثالث دایر بر تعیین آن اداره منع نمی کند. در هر حال این اطلاع و یا آگهی فقط حاوی اطلاعات زیر خواهد بود:
مشخص نمودن اداره دریافت کننده ، نام متقاضی ، تاریخ تسلیم بین المللی ، شماره اظهارنامه بین المللی و $عنوان اختراع .
ج ـ مفاد جزء (الف ) این بند این ماده هیچ اداره تعیین شده ای را از دادن اجازه دسترسی به اظهارنامه بین المللی برای اهداف مراجع قضایی منع نمی کند.

۳ـ مفاد جزء (الف ) بند (۲) این ماده درمورد تمامی ادارات دریافت کننده صادق است مگر در موارد ارسال موضوع بند (۱) ماده (۱۲).

۴ـ در این ماده واژه « دسترسی » شامل هر وسیله ای می شود که از طریق آن اشخاص ثالث بتوانند اطلاعاتی را از جمله از طریق مکاتبه یا انتشار عمومی کسب نمایند به شرط این که هیچ اداره ملی به طور کلی اظهارنامه بین المللی یا ترجمه آن را قبل از انتشار بین المللی انتشار ندهد و یا قبل از انقضای مهلت بیست ماه حق تقدم به شرط این که انتشار بین المللی تا انقضای مهلت بیست ماه از تاریخ حق تقدم صورت نگرفته باشد.