نویست ورود

ماده ۶ قانون موافقتنامه کشتیرانی تجاری دریایی بین دولت‌جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری عربی سوریه

مصوب ۱۳۸۱/۰۳/۱۸ · مجلس شورای اسلامی-مجمع تشخیص مصلحت نظام

ماده ۶

۱ - هر طرف متعاهد می‌باید در بنادر خود تسهیلاتی را به کشتیهای طرف متعاهد‌دیگر به منظور ورود و خروج از بندر، پهلوگیری در اسکله برای عملیات تخلیه و بارگیری و‌سوار و پیاده کردن مسافران طبق قوانین و مقررات جاری خود اعطاء کند، مشروط بر آنکه‌همین رفتار در مورد کشتیهای آن در بنادر طرف متعاهد دیگر نیز انجام شود.
۲ - مفاد این ماده بر فعالیتهای کشتیرانی و دریانوردی مانند کشتیرانی ساحلی،‌راهنمائی، یدک کشی، عملیات نجات و ماهیگیری ساحلی که به موجب قانون برای‌سازمانهای ملی در نظر گرفته شده است، تأثیر نخواهد گذاشت.
۳ - هنگامی که کشتیهای یک طرف متعاهد از یکی از بنادر طرف دیگر برای بارگیری‌به مقصد کشورهای خارجی یا تخلیه محموله بارگیری شده از کشورهای خارجی به بندری‌دیگر تردد کند، این عملیات کشتیرانی ساحلی و حمل و نقل در آبهای داخلی محسوب ‌نخواهد شد. این امر درمورد حمل مسافر نیز صدق می‌کند.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir