ماده ۱۹ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون چارچوب سازمان بهداشت جهانی درمورد کنترل دخانیات

۱ـ از نظر کنترل دخانیات، اعضاء باید اتخاذ اقدام قانونی یا در صورت لزوم بهبود قوانین موجود خود را به منظور رسیدگی به مسؤولیتهای مدنی و کیفری از جمله پرداخت غرامت (در صورت اقتضا) مورد بررسی قرار دهند.

۲ـ اعضاء باید طبق ماده (۲۱) از طریق فراهمایی اعضاء در مورد مبادله اطلاعات از جمله موارد زیر با هم همکاری کنند:
الف‌ـ اطلاعات درباره اثرات بهداشتی استعمال فرآورده‌های دخانی و قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانیات، طبق جزء (الف) بند (۳) ماده (۲۰)، و
ب‌ـ اطلاعات مربوط به قوانین و مقررات جاری و نیز رویه‌های قضایی مربوط.

۳ـ اعضاء باید در محدوده سیاستها، رویه‌های حقوقی و قوانین ملی خود و مطابق ترتیبات معاهدات موجود حاکم، در مورد جریان رسیدگی‌های حقوقی مربوط به مسؤولیتهای مدنی و کیفری منطبق با این کنوانسیون به نحو مقتضی و با توافق متقابل به یکدیگر یاری رسانند.

۴ـ این کنوانسیون به هیچ وجه حق دسترسی اعضاء به دادگاههای یکدیگر (در صورتی که چنین حقی وجود داشته باشد) را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد یا محدود نمی‌کند.

۵ـ فراهمایی اعضاء می‌تواند در صورت امکان و در اولین مرحله، با در نظر گرفتن فعالیتهایی که در مجامع بین‌المللی ذی‌ربط صورت گرفته است، موضوعاتی را که به مسؤولیت‌ مربوط می‌شود از جمله رویکردهای بین‌المللی متناسب با این موضوعات و در صورت تقاضا، روشهای مناسب برای حمایت از اعضاء در فعالیتهای قانونگذاری و فعالیتهای دیگر طبق این ماده را مورد رسیدگی قرار دهد.