ماده ۱۳ قانون تصویب متن تجدیدنظر شده کنوانسیون بین المللی حفظ نباتات

۱ـ اگر در رابطه با تفسیر یا اجراء این کنوانسیون، اختلافی به‌وجود آید یا یک طرف متعاهد ملاحظه نماید که اقدام طرف متعاهد دیگر با تعهدات طرف اخیر به موجب مواد (۵) و (۷) این کنوانسیون، به‌ویژه در زمینه مبنای ممنوعیت یا محدودیت واردات گیاهان، فرآورده های گیاهی یا سایر اقلام تحت کنترل که مبدأ آنها قلمرو وی می‌باشد در تضاد است، طرفهای متعاهد مربوط هر چه سریعتر در جهت حل اختلاف با یکدیگر مشورت خواهند کرد.

۲ـ اگر نتوان اختلاف را از طریق روش موضوع بند (۱) فوق حل نمود، طرف یا طرفهای متعاهد مربوط می‌توانند از مدیرکل فائو تقاضا کنند تا کارگروهی از کارشناسان را تعیین نماید تا طبق قواعد و تشریفاتی که ممکن است به وسیله کمیسیون تدوین شود موضوع را بررسی نماید.

۳ـ این کارگروه شامل نماینده‌های منتخب هر طرف متعاهد مربوط خواهد بود. کارگروه مزبور موضوع مورد اختلاف را با در نظر گرفتن تمامی اسناد و سایر انواع شواهد ارائه‌شده توسط طرف های متعاهد مربوط بررسی خواهد کرد. این کارگروه گزارشی را در مورد جنبه‌های فنی اختلاف به منظور حل و فصل آن تهیه خواهد کرد. تهیه گزارش و تأیید آن طبق قواعد و تشریفات تدوین‌شده توسط کمیسیون خواهد بود و مدیر کل این گزارش را برای طرفهای متعاهد ارسال خواهد نمود. این گزارش درصورت درخواست نهاد صلاحیتدار سازمان بین المللی مسؤول حل اختلاف های تجاری، برای آن ارسال خواهد شد.

۴ـ طرفهای متعاهد همچنین توافق می‌نمایند که توصیه‌های این کارگروه، اگرچه ماهیتاً لازم‌الاجراء نمی‌باشد، مبنای بررسی مجدد موضوع توسط طرفهای متعاهد خواهدبود که بدون آن، عدم توافق ایجاد خواهد شد.

۵ ـ طرفهای متعاهد مربوط، در پرداخت هزینه‌های کارشناسی مشارکت خواهندکرد.

۶ ـ مفاد این ماده مکمل تشریفات حل و فصل اختلاف پیش‌بینی‌شده در سایر موافقتنامه‌های بین‌المللی خواهد بود که به موضوعات تجاری می پردازند و آنها را لغو نخواهد کرد.