ماده ۱ قانون موافقتنامه همکاریهای گمرکی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری دمکراتیک خلق الجزایر

بند الف - «گمرک» به معنی زیر خواهد بود؛
برای دولت جمهوری اسلامی ایران، گمرک ایران؛
برای دولت جمهوری دمکراتیک خلق الجزایر، اداره کل گمرک.

بند ب -مطالبات گمرکی» به هرگونه حقوق گمرکی که توسط هر یک از طرفهای متعاهد وصول نشده باشد اطلاق می شود.

بند پ – «حقوق گمرکی» به تمام حقوق، مالیاتها، عوارض یا هرگونه هزینه های دیگر غیر از عوارض و هزینه های مربوط به خدمات ارائه شده که در قلمروی طرف های متعاهد در اجراء قانون گمرکی وضع می گردد اطلاق می شود.

بند ت - «قوانین گمرکی» یعنی کلیه مقررات قانونی و اداری قابل اعمال یا اجراء توسط گمرکها راجع به واردات، صادرات، تراباری (انتقال کالا بوسیله حمل دیگر)، گذر(ترانزیت)، انبارداری و جابه جایی کالا از جمله مقررات قانونی و اداری مربوط به اقدامات درباره ممنوعیت، محدودیت وکنترل و در ارتباط با مبارزه با پول شویی.

بند ث - «تخلفات گمرکی» یعنی هرگونه نقض یا شروع به نقض قوانین گمرکی؛

بند ج - «اطلاعات» یعنی هرگونه داده، خواه پردازش شده یا تجزیه و تحلیل شده یا نشده، و اسناد، گزارشها و سایر مکاتبات به هر شکل، از جمله الکترونیکی یا نسخه های گواهی شده یا مصدق آنها؛

بند چ - «مأمور» یعنی هر مأمور گمرک یا مأمور سایر نهادهای دولتی که برای اجراء قانون گمرکی تعیین شده است؛

بند ح - «شخص» به معنی شخص حقیقی یا حقوقی است مگر این که سیاق عبارت به نحو دیگری اقتضاء نماید؛

بند خ - «داده های شخصی» یعنی هرگونه داده راجع به شخص حقیقی شناخته شده یا قابل شناسایی؛

بند د - «گمرک درخواست شونده» به معنی گمرکی خواهد بود که از آن درخواست کمک می شود؛

بند ذ - «گمرک درخواست کننده» به معنی گمرکی خواهد بود که درخواست کمک می کند؛

بند ر - «طرف متعاهد درخواست شونده» یعنی طرف متعاهدی که از گمرک آن، درخواست کمک شده است؛

بند ز - «طرف متعاهد درخواست کننده» یعنی طرف متعاهدی که گمرک آن درخواست کمک نموده است.