ماده ۲ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به مقاوله ‌نامه حمل و نقل کالا با راه‌ آهن (S.M.G.S)

۱ - تحت شرایط تعیین شده در موافقتنامه حاضر حمل کالا در حمل و نقل بین المللی بار توسط راه ‌آهن، بین ایستگاههای مذکور در ۲ ماده ۳، طبق بارنامه های SMGS و تنها در شبکه راه ‌آهنهای کشورهای عضو موافقتنامه حاضر صورت می پذیرد.
این موافقتنامه برای راه ‌آهنها، فرستندگان و گیرندگان کالا لازم ‌الاجرا است و بدون توجه به مالکیت دولتی طرفهای قرارداد حمل به موقع اجرا در می آید .

۲ ـ حمل بار از کشورهائی که راه ‌آهنهای آنها عضو موافقت نامه حاضر هستند، بصورت ترانزیت از طریق کشورهائی که راه ‌آهنهای آنها نیز عضو این موافقتنامه هستند، به مقصد کشورهائی که راه ‌آهنهای آنها عضو این موافقتنامه نیستند و بالعکس، چنانچه موافقتنامه دیگری در خصوص حمل و نقل مستقیم بین ‌المللی بار توسط راه ‌آهن اعمال نشود، طبق ترتیب و تحت شرایط پیش بینی شده در تعرفه ترانزیتی ای که راه آهنهای ذینفع برای حمل و نقل بین المللی موردنظر اعمال می کنند صورت می‌ گیرد.

۳ ـ برای حمل کالا در موارد ذیل، موافقتنامه حاضر اعمال نمی ‌گردد:
۱) چنانچه ایستگاههای مبداء و مقصد در یک کشور واقع شده باشند و حمل از طریق خاک کشور دیگر فقط بصورت ترانزیت در قطارهای راه ‌آهن کشور مبداء صورت پذیرد؛
۲) بین ایستگاههای دو کشور بصورت ترانزیت از طریق خاک کشور ثالث در قطارهای راه آهنهای کشور مبداء یا مقصد؛
۳) بین ایستگاههای واقع در دو کشور همجوار، در صورتیکه این حمل ها در تمام مسیر حرکت کالا، در قطارهای راه‌ آهن یک کشور طبق مقررات داخلی جاری در این راه‌ آهن، صورت پذیرد.
حملهای قید شده در بندهای ۱، ۲ و ۳ این پاراگراف، بر اساس قراردادهای خاص که بین راه‌ آهنهای ذینفع منعقد می‌ گردد، انجام می‌ شود.

۴ ـ راه‌ آهنهایی که کشورهای آنها بطور همزمان عضو موافقتنامه های بین المللی دیگر هم هستند، می ‌توانند حمل کالا را بر اساس این موافقتنامه ها، بین خود انجام دهند.