نویست ورود

ماده ۳ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به مقاوله ‌نامه حمل و نقل کالا با راه‌ آهن (S.M.G.S)

مصوب ۱۳۸۰/۱۱/۲۴ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۳

وظایف راه ‌آهنهایی که حمل و نقل انجام می‌ دهند
۱ ـ هر راه‌ آهن [پاورقی ۱] عضو این موافقتنامه موظف است کلیه بارها، بجز بارهای قید شده در ماده ۴، را تحت شرایط این موافقتنامه حمل نمایند، چنانچه:
۱) حمل ها در برنامه حمل و نقل راه ‌آهن مبداء پیش بینی شده باشد، البته در صورتیکه در مقررات داخلی جاری در راه ‌آهن مبداء، ترتیب دیگری پیش بینی نشود؛
۲) حمل و نقل با وسایل حمل و نقلی که راه ‌آهن در اختیار دارد امکان پذیر باشد؛
۳) فرستنده، شرایط موافقتنامه حاضر را به موقع اجرا ‌گذارد؛
۴) شرایطی که راه‌ آهن نمی تواند از آنها جلوگیری کند و رفع آنها نیز به راه ‌آهن بستگی ندارد، مانع انجام حمل و نقل نباشند.
پاورقی ۱ - از کلمه «راه آهن» کلیه راه آهنهای یک کشور استنباط می شود.
۲ ـ حمل و نقل کالا بین کلیه ایستگاههایی که برای عملیات باری در حمل و نقلهای داخلی کشورهای راه‌ آهنهای عضو این موافقتنامه باز می باشند، در شرایط ذیل صورت می ‌پذیرد :
۱) بدون واگن به واگن نمودن بار در ایستگاههای مرزی راه ‌آهنهایی که دارای عرض خط یکسان هستند؛
۲) با واگن به واگن بار یا با تعویض بوژی واگنها به خطی با عرض دیگر در ایستگاههای مرزی متصل به راه ‌آهنهای دارای عرض خط متفاوت یا با بکارگیری چرخ محورهای متغیر. ترتیب حمل بار با واگن به واگن نمودن بار یا با تعویض بوژی واگنها به عرض خط دیگر یا با بکارگیری چرخ محورهای متغییر توسط راه ‌آهن بر اساس موافقتنامه های بین راه‌ آهنهای کشورهای هم‌ مرز که دارای عرض خط متفاوت هستند، تعیین می ‌گردد.
حمل کالا به مقصد راه ‌آهن جمهوری دموکراتیک خلق ‌کره تنها تا ایستگاههایی ‌که نام آنها توسط این راه‌ آهن به کلیه راه‌ آهنهای عضو این موافقتنامه اعلام و به موجب مقررات داخلی جاری این راه آهنها منتشر شود، انجام می‌ شود .
حمل واگنهای دربستی و محمولات کانتینری تناژ بالا به راه ‌آهنهای جمهوری خلق چین و جمهوری دموکراتیک خلق کره و بالعکس نیازمند هماهنگی قبلی با راه ‌آهنهای این کشورها و نیز با راه ‌آهنهای ترانزیتی شرکت کننده در حمل است.
۳ ـ بنا به دستور نهادهای دولتی ذیربط، راه‌ آهن می تواند:
۱) موقتاً حرکت را بصورت کلی یا موردی قطع نماید؛
۲) موقتاً پذیرش برخی از کالاها را قطع یا پذیرش آنها را تنها تحت شرایطی معین مجاز نماید؛
۳) موقتاً کالاهای معینی را بطور عمده جهت حمل بپذیرد.
علاوه بر آن، راه ‌آهن حق دارد تدابیر مذکور را برای شرایطی که نمی ‌تواند مانع آنها شود و رفع آنها به راه‌ آهن بستگی ندارد اگر ضروری باشد (به عنوان مثال، پدیده های طبیعی، سایر شرایط فورس ماژور)، اتخاذ نماید.
راه‌ آهنی که چنین تدابیری در آن به موقع اجرا گذارده می شود، موظف است بلافاصله از طریق تلگراف مراتب را به ‌راه‌ آهنهای ذینفع ‌که عضو موافقتنامه حاضر هستند، اعلام نماید. این راه‌ آهنها بایستی بلافاصله از لغو تدابیر اشاره شده نیز مطلع گردند.
این تدابیر در صورتی که بر اساس مقررات داخلی جاری راه‌ آهنها لازم باشد، منتشر می ‌گردند .

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir