نویست ورود

ماده ۲۰ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به مقاوله ‌نامه حمل و نقل کالا با راه‌ آهن (S.M.G.S)

مصوب ۱۳۸۰/۱۱/۲۴ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۲۰

حق و نحوه تغییر در قرارداد حمل
۱ ـ حق تغییر قرارداد حمل متعلق به فرستنده، و همچنین گیرنده می باشد.
هنگام حمل بار به جمهوری سوسیالیستی ویتنام، جمهوری خلق چین و جمهوری دموکراتیک خلق کره به آدرس گیرندگانی، که طبق بارنامه از ارگانهای دولتی محسوب می‌ شوند، تغییر آدرس چنین بارهائی توسط نمایندگان تام ‌الاختیار سازمان تجارت خارجی این کشورها و در ایستگاههای مرزی کشور مقصد انجام می‌ گیرد.
۲ ـ فرستنده می ‌تواند تغییرات زیر را در قرارداد حمل بدهد:
۱) بار را از ایستگاه مبداء بگیرد؛
۲) ایستگاه مقصد را تغییر دهد. ضمناً در صورت ضرورت باید ایستگاههای مرزی که بعد از انجام تغییر در قرارداد، بار از طریق آنها عبور نماید و کارگزار راه آهنهای ترانزیتی که در نتیجه تغییر قرارداد حمل حادث میشود، البته مشروط بر آنکه پرداخت کرایه حمل در این راه آهنها از طریق کارگزار (شرکت اکسپدیتوری، نماینده حمل بار و غیره) صورت گیرد را در بارنامه قید کند؛
۳) گیرنده کالا را تغییر دهد؛
۴) بار را به ایستگاه مبداء بازگرداند.
۳ ـ گیرنده می ‌تواند تغییرات زیر را در قرارداد حمل بدهد:
۱) ایستگاه مقصد را در محدوده کشور مقصد تغییر دهد؛
۲) گیرنده بار را تغییر دهد .
ضمناً گیرنده بار می ‌تواند بر اساس موافقتنامه حاضر تنها در ایستگاه مرزی ورودی کشور گیرنده و تنها زمانی که بار هنوز از این ایستگاه ارسال نشده است قرارداد حمل را تغییر دهد.
در صورتی که بار از ایستگاه مرزی ورودی کشور مقصد عبور کرده باشد، انجام تغییرات در قرارداد حمل توسط گیرنده تنها بموجب مقررات داخلی جاری در راه ‌آهن مقصد، امکانپذیر است.
۴ ـ تغییر در قرارداد حمل که منجر به تقسیم بار ‌شود، ممنوع است.
۵ ـ تغییر در قرارداد حمل بر اساس درخواست کتبی فرستنده یا گیرنده طبق فرم ضمیمه ۱۷ صورت می ‌پذیرد. راه‌ آهن مقصد می تواند از فرم درخواست تغییر قرارداد حمل توسط گیرنده که مقررات داخلی جاری این راه ‌آهن تعیین نموده است استفاده نماید.
فرستنده باید فرم درخواست مربوط به تغییر قرارداد حمل را بر اساس مفاد ۲ ماده ۷ مربوط به ترجمه به زبان های کاری OSJD پر نماید.
درخواست تغییر قرارداد حمل باید برای هر محموله بصورت جداگانه در یک نسخه تنظیم و توسط فرستنده به ایستگاه مبداء و یا توسط گیرنده به ایستگاه مرزی ورودی کشور مقصد تحویل گردد. متن درخواست باید توسط فرستنده در ستون «شرح بار» نسخه دوم بارنامه (برگ ۳ بارنامه) که به همراه درخواست به راه ‌آهن تحویل می ‌شود، نوشته شود .
درخواست گیرنده در خصوص تغییر قرارداد حمل می ‌تواند برای چند محموله که بصورت گروهی و در چند واگن حمل می‌ شوند و در صورتیکه تغییر قرارداد حمل این بارها برای یک ایستگاه و یک آدرس گیرنده باشد، صادر شود.
ایستگاه مبداء دریافت درخواست تغییر قرارداد حمل را با زدن مهر تاریخ ‌دار روی نسخه دوم بارنامه زیر درخواست فرستنده و نیز امضای آن توسط پرسنل ایستگاه که درخواست را دریافت کرده است، تایید، سپس نسخه دوم بارنامه را به فرستنده باز می‌ گرداند.
درخواست گیرنده مبنی ‌بر تغییر قرارداد حمل می تواند بدون ارائه نسخه دوم بارنامه ارائه شود.
۶ ـ ایستگاه مبداء یا ایستگاه مرزی بعد از دریافت درخواست فرستنده مبنی بر تغییر در قرارداد حمل، اگر بار از آن ایستگاه عبور کرده باشد، به حساب فرستنده تلگرافی برای ایستگاههای مسیر و ایستگاه مقصد ارسال می ‌نماید. تلگرام ارسالی با فرستادن عین درخواست مربوط به تغییر قرارداد حمل به همان ایستگاهی که براساس تلگرام بار در آن متوقف است، مورد تائید قرار می ‌گیرد. اما این ایستگاه باید قرارداد حمل را بر اساس تلگرام ایستگاه مبداء تغییر داده و منتظر دریافت درخواست کتبی فرستنده نشود.
راه ‌آهن در چنین مواردی هیچگونه مسؤولیتی در قبال تحریف احتمالی از تلگرام درخواست فرستنده بعهده نمی‌ گیرد.
۷ ـ حق فرستنده برای انجام تغییر قرارداد حمل از لحظه دریافت بارنامه توسط گیرنده یا ورود بار به ایستگاه مرزی ورودی راه آهن مقصد ساقط می ‌گردد، چنانچه درخواست کتبی گیرنده یا تلگرام ایستگاه مقصد در مورد درخواست گیرنده در خصوص تغییر قرارداد حمل درآن ایستگاه مرزی موجود باشد.
۸ ـ فرستنده پاسخگوی هیچیک از عواقبی که در نتیجه تغییر قرارداد حمل که براساس درخواست کتبی گیرنده یا تلگراف ایستگاه مقصد پیش ‌آید، نمی ‌باشد.
۹ ـ تغییر قرارداد حمل یکبار توسط فرستنده و یک بار توسط گیرنده می‌ تواند صورت پذیرد.
۱۰ ـ راه‌ آهن حق دارد فقط در موارد ذیل از انجام تغییر در قرارداد حمل خودداری یا انجام این تغییرات را متوقف سازد:
۱) چنانچه اجرای آن برای ایستگاه راه ‌آهن مقصد که باید تغییرات را اعمال نماید در زمان دریافت درخواست کتبی یا تلگراف ایستگاه مبداء یا ایستگاه مقصد، ممکن نباشد؛
۲) چنانچه اجرای این تغییرات موجب بروز اختلال در سیستم بهره‌ برداری از راه‌ آهن شود؛
۳) چنانچه این امر با قوانین و مقررات داخلی کشورهایی که راه‌ آهن آنها در حمل شرکت دارند، مغایرت داشته باشد؛
۴) چنانچه در صورت تغییر ایستگاه مقصد، ارزش بار کلیه هزینه‌ های مربوط به حمل تا ایستگاه مقصد جدید را نپوشاند، بجز مواردیکه وجوه مربوط به این هزینه‌ ها سریعاً پرداخت یا تضمین شود.
۱۱ ـ در صورت بروز موارد قید شده در ۱۰ این ماده، راه ‌آهن باید در صورت امکان سریعاً فرستنده یا گیرنده را از موانعی که انجام تغییرات قرارداد حمل را غیرممکن می سازد، مطلع نماید.
چنانچه راه ‌آهن نتوانسته باشد این موانع را پیش ‌بینی کند و نسبت به تغییر قرارداد حمل اقدام نموده باشد، در آنصورت فرستنده یا گیرنده با توجه به اینکه کدام یک از آنها درخواست تغییر قرارداد حمل را داده باشد، در قبال کلیه عواقب ناشی از آن مسؤول خواهد بود.
۱۲ ـ محاسبه و دریافت کرایه حمل بهنگام انجام تغییر قرارداد حمل بر اساس ماده ‌های ۱۳ و ۱۵ و با در نظر گرفتن موارد ذیل صورت می ‌پذیرد:
۱) چنانچه بار می ‌بایست در ایستگاه بین‌ راه تحویل شده باشد، کرایه حمل فقط تا آن ایستگاه محاسبه و اخذ می گردد. اگر بار از ایستگاه مقصد جدید عبور کرده باشد و راه‌ آهن آنرا به آن ایستگاه بازگرداند، در آنصورت بجز کرایه حمل تا ایستگاه توقف بار، کرایه حمل از ایستگاه توقف بار تا ایستگاه مقصد جدید بار نیز بطور جداگانه محاسبه و اخذ می‌ گردد؛
۲) اگر بار باید به ایستگاه جدید که به مراتب دورتر از ایستگاه مقصد قبلی است یا به ایستگاهی که در مسیرحرکت اولیه بار قرار ندارد حمل شود، در آنصورت کرایه حمل بابت حمل تا ایستگاه مقصد اولیه یا تا ایستگاه توقف بار و از ایستگاه توقف بار تا ایستگاه مقصد جدید، بطور جداگانه محاسبه و اخذ می ‌گردد؛
۳) اگر بار باید مجدداً به ایستگاه مبداء بازگردانده شود، در آنصورت کرایه حمل بابت حمل تا ایستگاهی که بار از آن عودت خواهد شد و بابت حمل از این ایستگاه تا ایستگاه مبداء بطور جداگانه محاسبه و از فرستنده اخذ می‌ گردد.
۱۳ ـ بابت انجام تغییرات در قرارداد حمل هزینه دریافت می ‌شود. این هزینه طبق مقررات داخلی جاری در راه‌ آهنی که تغییرات قرارداد حمل را انجام می ‌دهد، محاسبه و طبق ماده ۱۵ اخذ می ‌گردد.
اگر در نتیجه تغییر قرارداد حمل تاخیری در حمل بار یا تحویل آن پیش ‌آید که راه ‌آهن تقصیری درآن نداشته باشد، هزینه ‌های اضافی، جریمه‌ ها و سایر هزینه‌ های مربوط به زمان توقف همچون: نگهداری بار، توقف واگنها و غیره بجز جریمه مربوط به توقف واگنها در راه‌ آهنهای ترانزیتی، براساس مقررات و تعرفه‌ های داخلی جاری در راه‌ آهنی که توقف درآن صورت گرفته، محاسبه می‌ شود. بابت توقف واگنها در راه‌ آهنهای ترانزیتی که در نتیجه انجام تغییرات در قرارداد حمل صورت گرفته است، میزان جریمه طبق تعرفه ترانزیتی حمل و نقل بین ‌المللی راه‌ آهنهای عضو محاسبه می‌ گردد.
هزینه‌ های اضافی، جریمه بابت توقف واگنها و سایر هزینه‌ ها طی اسناد مربوطه تائید می‌ گردد و مراتب به منظور دریافت آنها از فرستنده یا گیرنده یا کارگزار (شرکت اکسپدیتوری، نماینده حمل بار و غیره) باتوجه به اینکه کدامیک از آنها باید طبق ماده ۱۵ کرایه حمل ترانزیتی را پرداخت نماید، در بارنامه درج می ‌شود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir