نویست ورود

ماده ۱۲ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری زیمبابوه

مصوب ۱۳۸۶/۰۶/۰۴ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۲

حل و فصل اختلافات بین طرفین متعاهد
۱- چنانچه اختلافی بین طرفهای متعاهد در ارتباط با تفسیر یا اجرای این موافقتنامه به وجود آید، طرفین متعاهد در اولین مرحله سعی بر حل و فصل آن از طریق مشاوره و مذاکره خواهند نمود.
۲- چنانچه طرفهای متعاهد نتوانند ظرف دوازده ماه پس از شروع اختلاف به توافق برسند اختلاف بنا به درخـواست هر یک از طرفهای متعاهد با رعایت قوانین و مقررات مربوط به آنها به یک دیوان داوری سه نفره تسلیم خواهد شد. هر طرف متعاهد یک داور منصوب خواهد نمود و این دو داور یک سرداور از اتباع کشور ثالثی که با هر دو طرف متعاهد در زمان انتصاب روابط سیاسی داشته باشد تعیین خواهند نمود.
۳- طرف متعاهدی که در داوری پیشقدم می‌شود، داور خود را ضمن «درخواست داوری» منصوب خواهد نمود. چنانچه طرف متعاهد دیگر داور خود را ظرف مدت سی روز از تاریخ دریافت «درخواست داوری» منصوب ننماید این داور بنا به درخواست طرف متعاهدی که در داوری پیشقدم شده است به وسیله رئیس دیوان بین المللی دادگستری تعیین خواهد شد.
۴- چنانچه دو داور نتوانند ظرف مدت نود روز از تاریخ انتصاب دومین داور برای انتخاب سرداور به توافق برسند، سرداور بنا به درخواست هر یک از طرفین متعاهد به وسیله رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری منصوب خواهد شد.
۵- چنانچه در موارد مندرج در بندهای(۳) و (۴) این ماده، رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری از انجام وظیفه یاد شده معذور یا چنانچه وی تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد، انتصاب به وسیله معاون رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری انجام خواهد شد و اگر وی از انجام وظیفه معذور یا چنانچه وی تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد، انتصاب به وسیله عضو ارشد دیوان بین‌المللی دادگستری که تبعه هیچ یک از طرفهای متعاهد نیست انجام خواهد شد.
۶- با رعایت سایر شرایط تعیین ‌شده به وسیله طرفهای متعاهد، دیوان در مورد آئین رسیدگی و محل داوری تصمیم خواهد گرفت.
۷- تصمیمات دیوان برای طرفهای متعاهد قطعی و الزام‌آور می ‌باشد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir