ماده ۱ قانون موافقتنامه کمک اداری و همکاری دو جانبه در مسائل گمرکی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری تونس

۱ - اصطلاح «گمرک» برای هر یک از دولتها به معنی زیر خواهد بود:
برای دولت جمهوری اسلامی ایران - گمرک ایران
برای دولت جمهوری تونس - گمرک تونس

۲ - اصطلاح «قانون گمرکی» عبارت است از مقررات قانونی و آیین نامه ای مربوط به واردات و صادرات و ترانزیت کالا تا آنجا که ارتباط با حقوق گمرکی و عوارض و مالیاتها ازجمله تدابیر اتخاذ شده در زمینه ممنوعیت ها، محدودیت ها و کنترل دارد که اداره و اجرای آنها منحصراً به عهده گمرک گذارده شده است.

۳ - اصطلاح «مطالبات گمرکی» یعنی هر میزان از حقوق و عوارض گمرکی که این موافقتنامه در مورد آنها اعمال می شود و افزایش حقوق، هزینه اضافی، پرداختهای عقب افتاده، سودها، ارزشها و سایر هزینه های مربوط به حقوق و عوارض فوق الذکر را که نمی توان در یکی از طرفهای متعاهد وصول نمود.

۴ - اصطلاح «تخلف گمرکی» به معنی نقض یا مبادرت به نقض قانون گمرکی است.

۵ - اصطلاح «شخص» به معنی یک شخص حقیقی یا شخص حقوقی است.

۶ - اصطلاح «اطلاعات» به معنی هرگونه داده ها، خواه پردازش و تجزیه و تحلیل شده باشند یا نشده باشند، اسناد، گزارشات، نسخه های گواهی شده یا تصدیق شده آنها یا سایر مکاتبات کامپیوتری یا غیرکامپیوتری است.

۷ - اصطلاح «طرف متعاهد درخواست کننده» به معنی گمرکی است که درخواست کمک می کند.

۸ - اصطلاح «طرف متعاهد درخواست شونده» به معنی گمرکی است که از او درخواست کمک می شود.