ماده ۲
تعاریف
از نظر این موافقتنامه:
۱- «تعرفه» یعنی حقوق گمرکی و سود بازرگانی مذکور در جداول ملی طرفین متعاهد.
۲- «شبه تعرفه» یعنی هرگونه هزینه و عوارض مرزی به جز تعرفه، با اثری شبیه تعرفه که بر معاملات تجاری خارجی و صرفاً بر واردات اعمال می شود. مالیاتها و عوارض غیرمستقیمی که به همان ترتیب بر محصولات داخلی مشابه وضع می شوند شبه تعرفه تلقی نمی گردد. هزینه های ورودی مربوط به خدمات خاص ارائه شده نیز اقدام شبه تعرفه ای محسوب نخواهدشد.
۳- «مانع غیرتعرفه ای» یعنی هر اقدام، مقرره یا رویه ای به جز تعرفه و شبه تعرفه، که اثرش محدودکردن واردات یا ایجاد اختلالی قابل توجه در تجارت بین طرفین متعاهد باشد.
۴- «محصول» یعنی هرنوع محصولی از جمله محصولات صنعتی و کالاها در اشکال خام، نیمه فرآوری شده و فرآوری شده آن.
۵- «رفتار ترجیحی» یعنی هرنوع امتیاز یا مزیت اعطاشده به موجب این موافقتنامه توسط یک طرف متعاهد از طریق کاهش تعرفه ها در مورد تبادل کالا.
۶- «کارگروه (کمیته)» یعنی کارگروه (کمیته) مشترک موضوع ماده(۱۶).
۷- «آسیب جدی» یعنی خسارت قابل ملاحظه به تولیدکنندگان داخلی محصولات مشابه یا شبیه ناشی از افزایش قابل توجه واردات مشمول رفتار ترجیحی، در اوضاع و احوالی که موجب ضررهای قابل توجهی از نظر درآمد، تولید یا اشتغال گردد که در کوتاه‌مدت غیرقابل تحمل باشند. بررسی تأثیر بر صنعت داخلی مورد نظر، از جمله باید شامل ارزیابی سایر عوامل وشاخصهای اقتصادی مربوطه باشد که بر وضعیت صنعت داخلی آن محصول تأثیر گذارند.
۸- «تهدید آسیب جدی» یعنی موقعیتی که در آن افزایش قابل توجه واردات مشمول رفتار ترجیحی، آن چنان ماهیتی دارد که موجب آسیب جدی به محصولات داخلی می گردد و این‌که آسیب مزبور اگرچه هنوز ایجاد نشده است، آشکارا قریب الوقوع است. تعیین وجود تهدید آسیب جدی باید به جای ادعا، حدس و گمان یا احتمالات ضعیف یا فرضی صرف، بر واقعیات مبتنی باشد.
۹- «اوضاع و احوال بحرانی» یعنی ایجاد موقعیتی استثنایی که در آن واردات بسیار زیاد مشمول رفتار ترجیحی، موجب ایجاد آن گونه «آسیب جدی» می گردند که جبران آن دشوار بوده و اقدامی عاجل را می طلبد یا موجب تهدید ایجاد چنین «آسیب جدی» می گردد.
۱۰- «قیمت شکنی» یعنی وارد کردن محصول به جریان داد و ستد طرف متعاهد دیگر به ارزش کمتر از ارزش عادی آن که عبارت است از قیمت قابل مقایسه در جریان معمولی تجارت برای محصول مشابهی که جهت مصرف در کشور صادر کننده در نظر گرفته شده است یا در صورت فقدان چنین قیمت داخلی عبارت است از بالاترین قیمت قابل مقایسه برای محصول مشابه جهت صدور به هر کشور ثالثی در جریان عادی تجارت یا هزینه تولید محصول در کشور مبدأ به علاوه مبلغ معقولی برای هزینه های فروش و سود.
از نظر این موافقتنامه:
۱- «تعرفه» یعنی حقوق گمرکی و سود بازرگانی مذکور در جداول ملی طرفین متعاهد.
۲- «شبه تعرفه» یعنی هرگونه هزینه و عوارض مرزی به جز تعرفه، با اثری شبیه تعرفه که بر معاملات تجاری خارجی و صرفاً بر واردات اعمال می شود. مالیاتها و عوارض غیرمستقیمی که به همان ترتیب بر محصولات داخلی مشابه وضع می شوند شبه تعرفه تلقی نمی گردد. هزینه های ورودی مربوط به خدمات خاص ارائه شده نیز اقدام شبه تعرفه ای محسوب نخواهدشد.
۳- «مانع غیرتعرفه ای» یعنی هر اقدام، مقرره یا رویه ای به جز تعرفه و شبه تعرفه، که اثرش محدودکردن واردات یا ایجاد اختلالی قابل توجه در تجارت بین طرفین متعاهد باشد.
۴- «محصول» یعنی هرنوع محصولی از جمله محصولات صنعتی و کالاها در اشکال خام، نیمه فرآوری شده و فرآوری شده آن.
۵- «رفتار ترجیحی» یعنی هرنوع امتیاز یا مزیت اعطاشده به موجب این موافقتنامه توسط یک طرف متعاهد از طریق کاهش تعرفه ها در مورد تبادل کالا.
۶- «کارگروه (کمیته)» یعنی کارگروه (کمیته) مشترک موضوع ماده(۱۶).
۷- «آسیب جدی» یعنی خسارت قابل ملاحظه به تولیدکنندگان داخلی محصولات مشابه یا شبیه ناشی از افزایش قابل توجه واردات مشمول رفتار ترجیحی، در اوضاع و احوالی که موجب ضررهای قابل توجهی از نظر درآمد، تولید یا اشتغال گردد که در کوتاه‌مدت غیرقابل تحمل باشند. بررسی تأثیر بر صنعت داخلی مورد نظر، از جمله باید شامل ارزیابی سایر عوامل وشاخصهای اقتصادی مربوطه باشد که بر وضعیت صنعت داخلی آن محصول تأثیر گذارند.
۸- «تهدید آسیب جدی» یعنی موقعیتی که در آن افزایش قابل توجه واردات مشمول رفتار ترجیحی، آن چنان ماهیتی دارد که موجب آسیب جدی به محصولات داخلی می گردد و این‌که آسیب مزبور اگرچه هنوز ایجاد نشده است، آشکارا قریب الوقوع است. تعیین وجود تهدید آسیب جدی باید به جای ادعا، حدس و گمان یا احتمالات ضعیف یا فرضی صرف، بر واقعیات مبتنی باشد.
۹- «اوضاع و احوال بحرانی» یعنی ایجاد موقعیتی استثنایی که در آن واردات بسیار زیاد مشمول رفتار ترجیحی، موجب ایجاد آن گونه «آسیب جدی» می گردند که جبران آن دشوار بوده و اقدامی عاجل را می طلبد یا موجب تهدید ایجاد چنین «آسیب جدی» می گردد.
۱۰- «قیمت شکنی» یعنی وارد کردن محصول به جریان داد و ستد طرف متعاهد دیگر به ارزش کمتر از ارزش عادی آن که عبارت است از قیمت قابل مقایسه در جریان معمولی تجارت برای محصول مشابهی که جهت مصرف در کشور صادر کننده در نظر گرفته شده است یا در صورت فقدان چنین قیمت داخلی عبارت است از بالاترین قیمت قابل مقایسه برای محصول مشابه جهت صدور به هر کشور ثالثی در جریان عادی تجارت یا هزینه تولید محصول در کشور مبدأ به علاوه مبلغ معقولی برای هزینه های فروش و سود.