ماده ۱۴ قانون معاهده میان دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی در زمینه معاضدت حقوقی متقابل در امور کیفری

۱. طرف درخواست شونده می تواند بنا به درخواست و تا حدی که قوانین آن مجاز می داند مشروط به رضایت شخص، اجازه دهد شخص تحت بازداشت در طرف درخواست شونده به صورت موقت جهت ارائه ادله یا مساعدت در تحقیقات به طرف درخواست کننده منتقل شود.

۲. هنگامی که نیاز باشد شخص منتقل شده به موجب قوانین طرف درخواست شونده تحت بازداشت نگهداری شود، طرف درخواست کننده آن شخص را در بازداشت نگه خواهد داشت و پس از پایان موضوعی که در رابطه با آن، انتقال درخواست گردیده است یا در زمان مقدم تری که دیگر به حضور شخص نیاز نباشد، شخص تحت بازداشت را به طرف درخواست شونده بازخواهد گرداند.

۳. چنانچه طرف درخواست شونده، طرف درخواست کننده را آگاه نماید که دیگر نیازی به نگهداری شخص منتقل شده در بازداشت نمی باشد، آن شخص از بازداشت آزاد خواهد شد و با او به مثابه شخص موضوع ماده (۱۳) این معاهده رفتار خواهد شد.

۴. طرف درخواست کننده در رابطه با بازگرداندن شخص منتقل شده، از طرف درخواست شونده نخواهد خواست جریان رسیدگی های استرداد را آغاز کند.

۵. مدت زمانی که شخص مزبور در طرف درخواست کننده تحت بازداشت به سر برده است، جزء دوران حبس یا بازداشت وی در طرف درخواست شونده محسوب خواهد شد.