نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه حمل و نقل بین‌المللی جاده‌ای فی‌مابین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری چک

مصوب ۱۳۸۰/۰۷/۰۸ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف
‌از نظر این موافقتنامه:
۱ - اصطلاح «‌متصدی حمل و نقل» عبارت است از هر شخص حقیقی یا حقوقی که براساس قوانین و مقررات ملی ذی‌ربط جمهوری اسلامی ایران یا‌جمهوری چک مجاز به اجرای عملیات حمل و نقل بین‌المللی جاده‌ای مسافر یا کالا باشد.
۲ - اصطلاح «‌وسیله نقلیه» عبارت است از هر وسیله نقلیه مکانیکی خود کشنده جاده‌ای واحد یا ترکیبی از یک وسیله نقلیه به همراه نیمه یدک یا یدک ‌که :
‌الف - برای حمل بیش از نه نفر شامل راننده (‌وسیله نقلیه مسافربری) یا برای حمل کالا (‌وسیله نقلیه باربری) ساخته شده و مورد استفاده قرار گیرد.
ب - در قلمرو هر یک از طرفین متعاهد به ثبت رسیده باشد (‌در مورد وسیله نقلیه مفصل‌دار ثبت کشنده ضروری می‌باشد).
پ - به طور موقت و به منظور حمل و نقل بین‌المللی کالا یا مسافر به قلمرو کشور طرف متعاهد دیگر یا بالعکس یا به صورت عبوری از طریق آن‌قلمرو وارد گردد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir