ماده ۶ قانون موافقتنامه حمل و نقل دریایی بین دولتهای جمهوری اسلامی ایران و جمهوری کرواسی

۱- هریک از طرفهای متعاهد در رابطه با موارد زیر همان رفتاری را با کشتیها، خدمه، مسافران و کالاهای طرف متعاهد دیگر در حمل و نقل بین‌المللی ‌دریایی خواهد داشت که با کشتیهای خود در آبهای سرزمینی و بنادر دریایی با کشتیهای با تابعیت خویش دارد.
‌الف - ورود و خروج به آبهای سرزمینی و بنادر،
ب - توقف کشتیها در بنادر، استفاده از بنادر برای تخلیه و بارگیری کالا و استفاده از تسهیلات بندری،
ج - سوار و پیاده شدن مسافر،
‌د - استفاده از خدمات مربوط به کشتیرانی تجاری دریایی و همچنین عملیات تجاری مربوط.
۲- مفاد بند یک این ماده در موارد زیر بکار گرفته نخواهد شد.
‌الف - فعالیتهایی که برابر قوانین داخلی هریک از طرفهای متعاهد منحصر به مؤسسات و سازمانهای آنهاست،
ب - مقررات مربوط به پذیرش و اقامت خارجیان در خاک هریک از طرفهای متعاهد،
ج - مقررات مربوط به راهنمایی اجباری و یدک‌کشی کشتیهای خارجی،
‌د - بنادری که برای کشتیرانی بین‌المللی باز نمی‌باشد.