ماده ۱ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین جمهوری اسلامی ایران و کنفدراسیون سوئیس

۱- اصطلاح «‌سرمایه‌گذار» در ارتباط با هریک از طرفهای متعاهد عبارت است از:
‌الف - اشخاص حقیقی که برابر قوانین همان طرف متعاهد اتباع طرف متعاهد یاد شده به شمار آیند.
ب - اشخاص حقوقی شامل شرکتها، بنگاهها، انجمنها و تشکیلات تجاری، و سایر سازمانهایی که برابر قوانین همان طرف متعاهد تأسیس شده و مقر و‌فعالیتهای اقتصادی حقیقی آنها در قلمرو همان طرف متعاهد قرار گرفته باشد.
پ - اشخاص حقوقی که برابر قوانین طرف متعاهد تأسیس نشده، اما به طور مؤثر تحت کنترل اشخاص حقیقی مندرج در بند (‌الف) یا اشخاص حقوقی‌ مندرج در بند (ب) این ماده باشند.

۲- اصطلاح «‌سرمایه‌گذاری» شامل هر نوع دارایی و بخصوص موارد زیر می‌باشد:
‌الف - اموال منقول و غیرمنقول و نیز دیگر حقوق مربوط به آنها، از قبیل رهن، حق حبس، گرو یا حق انتفاع،
ب - سهام یا هر نوع مشارکت در شرکتها،
پ - حق مالکیت نسبت به پول یا هر عملیاتی که دارای ارزش اقتصادی باشد،
ت - حقوق مالکیت معنوی از قبیل حق چاپ، حق اختراع، نمونه‌های بهره‌برداری، طرحها یا نمونه‌های صنعتی، علایم تجاری و خدماتی، اسامی‌تجاری، دانش فنی و حسن شهرت تجاری،
ث - حق اکتشاف، استخراج یا بهره‌برداری از منابع طبیعی و نیز دیگر حقوق کسبی اعطا شده به وسیله قانون، قرارداد یا تصمیم قانونی مراجع‌ صلاحیتدار.

۳- اصطلاح «‌عواید» به معنای مبالغی است که از یک سرمایه‌گذاری حاصل گردیده و به ویژه اما نه منحصراً شامل سود، سود تسهیلات مالی، عایدات ‌سرمایه‌ای، سود سهام، حق‌الامتیاز و کارمزد می‌باشد.

۴- اصطلاح «‌قلمرو» به معنای قلمرو هر طرف متعاهد شامل مناطق دریایی مجاور ساحل کشور مربوط تا حدی که آن کشور طبق حقوق بین‌الملل بر‌آن مناطق حق حاکمیت یا صلاحیت قضایی اعمال می‌کند، می‌باشد.