ماده ۷
درآمدهای کسب و کار
۱- درآمد مؤسسه یک دولت متعاهد صرفاً در همان دولت مشمول مالیات خواهد بود مگر اینکه آن مؤسسه از طریق مقر دائم واقع در دولت متعاهد دیگر امور کسب و کار خود را انجام دهد. چنانچه مؤسسه از طریق مزبور به کسب و کار بپردازد، طبق مقررات بند (۲)، درآمدهای آن مؤسسه که قابل انتساب به مقر دائم باشد می تواند در آن دولت دیگر مشمول مالیات شود.
۲- از لحاظ این ماده و ماده (۲۳)، درآمدهای قابل انتساب در هر دولت متعاهد به مقر دائمِ مذکور در بند (۱)، به ویژه در معاملات خود با سایر بخش های مؤسسه، درآمدهایی است که چنانچه مقر دائم مؤسسه ای مجزا و مستقل می بود و به همان فعالیت ها یا مشابه آنها اشتغال می داشت، در همان شرایط یا شرایط مشابه، با احتساب فعالیت های صورت گرفته، دارایی های مورد استفاده و خطرهای (ریسک های) پذیرفته شده توسط مؤسسه از طریق مقر دائم و از طریق سایر بخش های مؤسسه می توانست تحصیل کند.
۳- برای تعیین درآمد مقر دائم، هزینه های قابل قبول به موجب مفاد قانون داخلی که بـرای کسب و کار آن مقر دائم ایجاد شده باشند، ازجمله هزینه های اجرائی و هزینه های اداریِ عمومی، قابل کسر خواهد بود، اعـم از آنکه در دولت محل وقوع مقر دائم یا در جای دیگر انجام پذیرد. مع ذلک، چنانچه مبالغی (به غیر از بازپرداخت هزینه های واقعی) توسط مقر دائم به دفتر مرکزی مؤسسه یا سایر دفاتر آن در قالب حق الامتیاز، حق الزحمه یا سایر پرداخت های مشابه در ازای استفاده از حق اختراع، دانش فنی، یا سایر حقوق، یا به عنوان حق العمل یا سایر هزینه ها در ازای خدمات خاص ارائه شده یا در ازای مدیریت، یا به استثنای موارد مربوط به مؤسسات بانکی، به عنوان سود و کارمزد وامِ اعطاشده به مقر دائم پرداخت شده باشد هزینه قابل قبول محسوب نخواهد شد. همچنین، در تعیین درآمدهای مقر دائم، مبالغ منظورشده (غیر از بازپرداخت هزینه های واقعی) توسط مقر دائم به حساب دفتر مرکزی مؤسسه یا سایر دفاتر آن، در قالب حق الامتیاز، حق الزحمه یا سایر پرداخت های مشابه در ازای استفاده از حق اختراع یا سایر حقوق یا در قالب حق العمل در ازای خدمات خاص ارائه شده یا در ازای مدیریت، یا به استثنای مؤسسات بانکی در قالب سود و کارمزد وام اعطا شده به دفتر مرکزی مؤسسه یا سایر دفاتر آن محاسبه نخواهد شد.
۴- صرف آن که مقر دائم برای مؤسسه جنس یا کالا خریداری می کند، موجب انتساب درآمد به آن مقر دائم نخواهد شد.
۵- از لحاظ بندهای قبلی، درآمد منظور شده برای مقر دائم سال به سال به روش یکسانی تعیین خواهد شد، مگر آنکه دلیل مناسب و کافی برای اعمال روش دیگر وجود داشته باشد.
۶- یک دولت متعاهد، پس از ۶ (شش) سال از پایان سال مالیاتی که در آن، درآمد به مقر دائم قابلِ انتساب باشد، تعدیلی در درآمدهای قابل انتساب به مقر دائم مؤسسه یکی از دولت های متعاهد به عمل نخواهد آورد. مفاد این بند در مورد تقلب، تقصیر سنگین یا قصور عمدی در تکالیف تمکین مالیاتی مجری نخواهد بود.
۷- در صورتی که درآمدها شامل اقلامی از درآمد باشد که طبق سایر مواد این موافقتنامه حکم جداگانه ای دارد، در این صورت مفاد این ماده خدشه ای به مفاد آن مواد وارد نخواهد آورد.