ماده ۷
احضار شهود، زیان دیدگان، نمایندگان آنها و کارشناسان
۱- درصورت ضرورت شهود، زیان دیدگان، نمایندگان آنها و کارشناسانی که درقلمرو طرف متعاهد دیگر سکونت دارند، می توانند برای تحقیقات اولیه یا محاکمه به قلمرو طرف متعاهدی که پرونده در آنجا مطرح است احضار شوند.
۲- شهود، زیان دیدگان، نمایندگان آنها وکارشناسان که براساس احضاریه تحویل داده شده به مراجع قضائی طرف درخواست شونده، در مراجع قضائی طرف متعاهد درخواست کننده حاضر شده اند، صرف نظر از تابعیتشان بابت هر عمل ارتکابی در کشور محل اقامتشان که مربوط به قبل از تاریخ ورود به کشور طرف درخواست کننده باشد، قابل پیگرد ازلحاظ کیفری یا اداری نبوده و نمی توان آنها را از این بابت بازداشت یا مجازات کرد. این اشخاص در رابطه با شهادت و اظهارنظر کارشناسی خود در پرونده های کیفری، قابل پیگیرد کیفری یا اداری یا مجازات نمی باشند.
۳ – افراد مندرج در بند(۲) این ماده چنانچه قلمرو کشور درخواست کننده را درعرض یک هفته بعد از این که مرجع قضائی تحقیق کننده اجازه خروج از کشور را به آنها بدهد ترک نکنند، درحالی که قادر به ترک آنجا بوده اند، از حمایتهای مقرر در این ماده برخوردار نخواهند شد. مدت زمانی که این افراد نتوانند به دلایل خارج از اختیار خود قلمرو طرف متعاهد درخواست کننده را ترک کنند جزء مهلت مقرر در این بند محسوب نمی شود.
۴- کارشناسان و درصورت درخواست، شهود، زیان دیدگان و نمایندگان آنها که توسط طرف متعاهد دیگر احضار شده اند، حق مطالبه مخارج سفر و اقامت در خارج و جبران عدم دریافت دستمزد در محل کار در ایام سفر را از مرجع احضارکننده دارند. علاوه بر این کارشناسان می توانند برای انجام کارشناسی، حق الزحمه نیز دریافت کنند. مبالغی که به شخص احضارشونده تعلق می گیرد، باید در احضاریه قید شود. درصورت درخواست احضارشوندگان، طرف متعاهد احضارکننده پیش پرداخت لازم برای تأمین هزینه سفر را پرداخت خواهد نمود.
۵- احضار زیان دیدگان، شهود یا کارشناسان ساکن در قلمرو یکی از طرفین متعاهد توسط مرجع قضائی طرف متعاهد دیگر، نباید همراه با تهدید به جلب درصورت عدم حضور در نهاد مذکور باشد.