نویست ورود

ماده ۱ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به پروتکل ۱۹۸۸درارتباط با کنوانسیون بین المللی خط شاهین ۱۹۶۶

مصوب ۱۳۸۴/۰۲/۲۷ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعهدات کلی
۱- متعاهدین به پروتکل حاضر متعهد می شوند که مقررات پروتکل حاضر و ضمائم آن که جزء لاینفک آن محسوب می شوند را به مرحله اجرا درآورند. هرگونه ارجاع به پروتکل حاضر در عین حال به منزله ارجاع به ضمائم آن است.
۲- بین متعاهدین به پروتکل حاضر، مقررات کنوانسیون بین المللی خط شاهین ۱۹۶۶ (که از این پس «کنوانسیون» نامیده می شود) به استثنای ماده (۲۹)، منوط به تغییرات و الحاقات مندرج در پروتکل حاضر، قابل اجرا خواهد بود.
۳- در مورد کشتی هائی که محق به برافراشتن پرچم کشوری است که متعاهد به کنوانسیون و پروتکل حاضر نیست، متعاهدین به پروتکل حاضر باید الزامات کنوانسیون و پروتکل حاضر را حسب لزوم به منظور اطمینان از این که هیچ رفتار مطلوب تری در مورد این کشتی ها به کار گرفته نشده است، اعمال نمایند.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir