ماده ۴ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به پروتکل ۱۹۸۸درارتباط با کنوانسیون بین المللی خط شاهین ۱۹۶۶

۱- پروتکل حاضر از تاریخ اول مارس ۱۹۸۹ میلادی (برابر با دهم اسفند ۱۳۶۸ هجری شمسی) تا بیست و هشتم فوریه ۱۹۹۰ میلادی (برابر با نهم اسفند ۱۳۶۹ هجری شمسی) در مقر مرکزی سازمان جهت امضاء و پس از آن تاریخ، جهت الحاق مفتوح خواهد بود. منوط به مقررات بند (۳)، کشورها می توانند رضایت خود را برای عضویت در این پروتکل به روشهای زیر اعلام نمایند:
الف) امضاء بدون حق شرط تصویب، پذیرش یا تأیید، یا
ب) امضاء مشروط به تصویب، پذیرش یا تأیید و پس از آن تصویب، پذیرش یا تأیید، یا
ج) الحاق.

۲. تصویب، پذیرش، تأیید یا الحاق باید با تسلیم یک سند به این منظور به دبیر کل سازمان صورت پذیرد.

۳. پروتکل حاضر ممکن است بدون حق شرط امضاء، تصویب، پذیرش، تأیید یا مورد الحاق قرار گیرد، فقط توسط کشورهایی
که کنوانسیون را بدون حق شرط امضا، تصویب، قبول، تأیید یا به آن ملحق شده اند.