نویست ورود

ماده ۲ قانون موافقتنامه دو جانبه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت پادشاهی مغرب

مصوب ۱۳۷۹/۰۴/۱۹ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۲

اعطای حقوق
۱ - هر طرف متعاهد حق تأسیس سرویسهای هوایی، در مسیرهای مشخص شده در بخش مربوط پیوست را به طرف متعاهد دیگر اعطا می‌نماید.
۲ - هر طرف متعاهد حقوق زیر را به طرف متعاهد دیگر در خصوص برقراری سرویسهای هوایی بین‌المللی منظم خود اعطا می‌نماید:
‌الف - حق پرواز بدون فرود از فراز سرزمین خود،
ب - حق توقف در سرزمین خود به منظورهای غیر حمل و نقل، و
پ - توقف در سرزمین مذکور در نقاطی که برای آن مسیر در جدول مسیر پیوست به این موافقتنامه مشخص گردیده است، به منظور سوار و پیاده کردن ‌مسافر، بار و پست، در حمل و نقل بین‌المللی براساس مفاد این موافقتنامه.
۳ - استفاده از آزادی پنجم حقوق حمل و نقل مشروط به پیشنهاد شرکتهای هواپیمایی تعیین شده کشور اعطا کننده و تصویب مقامهای ذیصلاح ‌هواپیمایی طرفهای متعاهد می‌باشد.
۴ - هیچ یک از مفاد این ماده به نحوی تلقی نخواهد شد که شرکت (‌شرکتهای) هواپیمایی تعیین شده یک طرف متعاهد، محق باشد در سرزمین طرف ‌متعاهد دیگر، مسافر، بار ، بار غیر همراه و پست به مقصد نقطه دیگری در سرزمین طرف متعاهد دیگر حمل کند.
۵ - به منظور اجرای این ماده هر یک از طرفهای متعاهد می‌توانند فرودگاههای مورد استفاده را در سرزمین خود مشخص نمایند.
۶ - در مناطق جنگی یا تحت اشغال نظامی یا در مناطقی که بدین طریق تحت تأثیر قرار گرفته‌اند انجام این قبیل سرویسها منوط به تصویب مقامهای‌ ذیصلاح مربوط خواهد بود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir