نویست ورود

ماده ۴ قانون موافقتنامه دو جانبه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت پادشاهی مغرب

مصوب ۱۳۷۹/۰۴/۱۹ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۴

لغو یا تعلیق اجازه بهره برداری
۱ - هر طرف متعاهد حق دارد در موارد زیر اجازه بهره برداری را لغو یا استفاده از حقوق اعطاء شده به موجب ماده (۲) این موافقتنامه را در مورد شرکت(‌شرکتهای) هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر معلق نماید یا هر شرطی را که ممکن است برای استفاده از این حقوق لازم باشد وضع نماید:
‌الف - چنانچه شرکت هواپیمایی تعیین شده مذکور نتواند ثابت کند که شرایط مقرر در قوانین و مقرراتی را که معمولاً طبق مفاد کنوانسیون توسط‌ مقامهای مزبور در مورد سرویسهای هوایی بین‌المللی اعمال می‌گردد دارا می‌باشد.
ب - چنانچه شرکت هواپیمایی مذکور عملیات بهره برداری را مطابق مقررات این موافقتنامه انجام ندهد.
پ - چنانچه شرکت هواپیمایی تعیین شده قوانین یا مقررات لازم‌الاجرا را در سرزمین طرف متعاهدی که این حقوق را اعطا نموده است، رعایت نکند.
ت - چنانچه شرکت هواپیمایی مذکور نتواند ثابت کند که بخش عمده مالکیت و کنترل مؤثر آن در دست طرف متعاهدی که شرکت مذکور را تعیین‌نموده یا اتباع آن است.
۲ - جز در مواردی که اعمال حق لغو، تعلیق یا وضع شرایط، که به موجب بند (۱) ماده حاضر اعطاء شده، به صورت فوری برای جلوگیری از نقض ‌بیشتر قوانین یا مقررات یا مفاد این موافقتنامه لازم باشد. این حق فقط پس از مشورت با مقامهای هواپیمایی طرف متعاهد دیگر طبق ماده (۱۷) این ‌موافقتنامه اعمال خواهد شد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir