ماده ۲۳
صلاحیت
۱- مطابق این موافقتنامه، دادگاه های کشور طرف متعاهدی که حکم را صادر کرده است، در موارد ذیل صلاحیتدار شناخته می شوند:
الف – چنانچه اقامتگاه و یا محل سکونت خوانده، هنگام اقامه دعوی در قلمرو آن کشور باشد.
ب – چنانچه خوانده یک مؤسسه بازرگانی بوده و در قلمرو آن کشور شعبه نمایندگی داشته و دعوی به علت اختلاف ناشی از فعالیت تجاری آن شعبه اقامه شده باشد.
پ – چنانچه خوانده صراحتاً صلاحیت دادگاه آن کشور را پذیرفته باشد.
ت – چنانچه خوانده به اصل موضوع دعوی وارد گردد بدون آن که به موضوع صلاحیت ایراد کند.
ث – چنانچه دعوی مربوط به قراردادی باشد که محل امضاء قرارداد در قلمرو آن کشور بوده یا در آنجا اجراء شده است یا برای اجراء تعیین گردیده یا موضوع دعوی در قلمرو آن کشور قرار داشته باشد.
ج – چنانچه دعوی راجع به مسؤولیت مدنی بوده و ناشی از عمل زیان آوری باشد که در قلمرو آن کشور رخ داده است.
چ – چنانچه موضوع دعوی مربوط به پرداخت نفقه بوده و در هنگام اقامه دعوی اقامتگاه بستانکار و یا محل سکونت او در قلمرو آن کشور باشد.
ح – چنانچه اموال غیرمنقول موضوع دعوی در قلمرو آن کشور واقع باشد.
۲-
الف – موارد مذکور در بند(۱) این ماده به قوانین هر یک از طرف های متعاهد درخصوص صلاحیت انحصاری لطمه نخواهد زد.
ب – طرف های متعاهد لازم است بلافاصله پس از قابل اجراء شدن این موافقتنامه، مقررات خود را درباره صلاحیت انحصاری مطابق روش مذکور در ماده (۴) این موافقتنامه، کتباً به یکدیگر اعلام نمایند.
۱- مطابق این موافقتنامه، دادگاه های کشور طرف متعاهدی که حکم را صادر کرده است، در موارد ذیل صلاحیتدار شناخته می شوند:
الف – چنانچه اقامتگاه و یا محل سکونت خوانده، هنگام اقامه دعوی در قلمرو آن کشور باشد.
ب – چنانچه خوانده یک مؤسسه بازرگانی بوده و در قلمرو آن کشور شعبه نمایندگی داشته و دعوی به علت اختلاف ناشی از فعالیت تجاری آن شعبه اقامه شده باشد.
پ – چنانچه خوانده صراحتاً صلاحیت دادگاه آن کشور را پذیرفته باشد.
ت – چنانچه خوانده به اصل موضوع دعوی وارد گردد بدون آن که به موضوع صلاحیت ایراد کند.
ث – چنانچه دعوی مربوط به قراردادی باشد که محل امضاء قرارداد در قلمرو آن کشور بوده یا در آنجا اجراء شده است یا برای اجراء تعیین گردیده یا موضوع دعوی در قلمرو آن کشور قرار داشته باشد.
ج – چنانچه دعوی راجع به مسؤولیت مدنی بوده و ناشی از عمل زیان آوری باشد که در قلمرو آن کشور رخ داده است.
چ – چنانچه موضوع دعوی مربوط به پرداخت نفقه بوده و در هنگام اقامه دعوی اقامتگاه بستانکار و یا محل سکونت او در قلمرو آن کشور باشد.
ح – چنانچه اموال غیرمنقول موضوع دعوی در قلمرو آن کشور واقع باشد.
۲-
الف – موارد مذکور در بند(۱) این ماده به قوانین هر یک از طرف های متعاهد درخصوص صلاحیت انحصاری لطمه نخواهد زد.
ب – طرف های متعاهد لازم است بلافاصله پس از قابل اجراء شدن این موافقتنامه، مقررات خود را درباره صلاحیت انحصاری مطابق روش مذکور در ماده (۴) این موافقتنامه، کتباً به یکدیگر اعلام نمایند.