نویست ورود

ماده ۱۳ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری نیکاراگوئه

مصوب ۱۴۰۱/۰۹/۲۶ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۳

حل و فصل اختلافات بین طرفها
۱ ـ کلیه اختلافات ناشی از اجرا یا تفسیر این موافقتنامه بین طرف‌ ها، ابتدا از طریق مذاکره و به‌ طور دوستانه حل و فصل خواهد شد. در صورت عدم توافق، هر یک از طرف‌ ها می‌ تواند با رعایت قوانین و مقررات مربوط خود، ضمن ارسال اطلاعیه ‌ای برای طرف دیگر، موضوع را به یک هیئت داوری سه نفره مرکب از دو داور منتخب طرف ‌ها و یک سر داور ارجاع نماید.
۲ ـ در صورت ارجاع امر به داوری، هریک از طرف‌ ها ظرف مدت شصت روز از تاریخ دریافت اطلاعیه نسبت به معرفی یک داور اقدام می کند و داوران منتخب طرف‌ ها ظرف مدت شصت روز از تاریخ آخرین انتخاب، سرداور را تعیین خواهند کرد. چنانچه هریک از طرف‌ ها ظرف مدت مقرر داور خود را تعیین نکند یا داوران منتخب ظرف مدت مذکور در مورد انتخاب سر داور به توافق نرسند، هریک از طرفها می ‌تواند از رئیس دیوان بین ‌المللی دادگستری بخواهد که حسب مورد داور طرف ممتنع یا سر داور را تعیین نماید. سر داور باید در هر صورت تابعیت کشوری را دارا باشد که در زمان انتخاب با طرفها روابط سیاسی دارد.
۳ ـ در مواردی که سرداور باید توسط رئیس دیوان بین ‌المللی دادگستری تعیین شود چنانچه رئیس دیوان بین ‌المللی دادگستری از انجام وظیفه معذور یا تبعه یکی از طرف ‌ها باشد، انتصاب توسط معاون رئیس انجام خواهد شد و چنانچه معاون رئیس نیز از انجام وظیفه مذکور معذور یا تبعه یکی از طرف ‌ها باشد این انتصاب توسط عضو ارشد دیوان که تابعیت هیچیک از طرف ‌ها را نداشته باشد انجام خواهد شد.
۴ - هیئت داوری با توجه به سایر مواردی که طرف ‌ها توافق نموده ‌اند آئین و محل داوری را تعیین خواهد نمود.
۵ ـ به‌ جز در مواردی که هیئت داوری به نحو دیگری تعیین کند و با توجه به شرایط در هر مورد، هزینه‌ های داوری از جمله حق الزحمه داوران به‌ طور مساوی بین طرف ‌ها تقسیم می ‌شود.
۶ ـ تصمیمات هیئت داوری برای طرفها الزام ‌آور خواهد بود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir