نویست ورود

ماده ۱۲ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری بیلوروس

مصوب ۱۳۷۹/۰۲/۲۷ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۲

حل و فصل اختلافات بین طرفهای متعاهد:
۱ - چنانچه اختلافی بین طرفهای متعاهد در ارتباط با تفسیر یا اجرای این موافقتنامه به وجود آید، طرفهای متعاهد در اولین گام سعی بر حل و فصل آن ‌از طریق مذاکره و مشاوره خواهند نمود.
۲ - چنانچه طرفهای متعاهد نتوانند ظرف دوازده ماه پس از شروع اختلاف به توافق برسند اختلاف بنا به درخواست هر یک از طرفهای متعاهد، با‌رعایت قوانین و مقررات مربوط به خودشان، به یک دیوان داوری سه نفره تسلیم خواهد شد. هر طرف متعاهد یک داور منصوب خواهد نمود و این دو داور یک سرداور از اتباع کشور ثالثی که با هر دو طرف متعاهد در زمان انتصاب روابط سیاسی داشته باشد، تعیین خواهند نمود.
۳ - طرف متعاهدی که در داوری پیشقدم می‌شود داور خود را در «‌درخواست داوری» منصوب خواهد نمود. اگر طرف متعاهد دیگر، داور خود را ظرف‌ مدت شصت روز از تاریخ دریافت «‌درخواست داوری» منصوب ننماید، این داور بنا به درخواست طرف متعاهدی که در داوری پیشقدم شده است به‌وسیله رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری تعیین خواهد گردید.
۴ - چنانچه دو داور نتوانند ظرف مدت شصت روز از تاریخ انتصاب دومین داور برای انتخاب سرداور به توافق برسند، سرداور بنا به درخواست هر‌یک از طرفهای متعاهد به وسیله رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری منصوب خواهد گردید.
۵ - چنانچه در موارد مندرج در بندهای (۳) و (۴) این ماده، رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری از انجام وظیفه مذکور منع شده یا اگر وی تبعه یکی از‌طرفهای متعاهد باشد، انتصاب به وسیله معاون رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری انجام خواهد شد و اگر وی از انجام وظیفه منع شده یا او هم تبعه ‌یکی از طرفهای متعاهد باشد، سپس انتصاب توسط عضو ارشد دیوان بین‌المللی دادگستری که تبعه هیچ یک از طرفهای متعاهد نیست، انجام خواهد‌شد.
۶ - با رعایت سایر شرایط تعیین شده به وسیله طرفهای متعاهد، دیوان در مورد آیین رسیدگی و محل داوری تصمیم خواهد گرفت.
۷ - تصمیمات دیوان برای طرفهای متعاهد قطعی و لازم‌الاتباع می‌باشد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir