نویست ورود

ماده ۱۱ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان

مصوب ۱۳۷۹/۰۹/۲۷ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۱

حل و فصل اختلافات میان طرفین:
۱ - طرفین با حسن نیت و روح همکاری جهت یافتن راه حل منصفانه و سریع برای هرگونه اختلاف در خصوص تفسیر یا اجرای موافقتنامه تلاش ‌خواهند نمود. در این خصوص طرفین به منظور شرکت در مذاکرات مستقیم و هدفمند جهت نیل به چنین راه حلی توافق می‌نمایند. اگر طرفین نتوانند ‌طی (۱۲) ماه از شروع اختلاف بین خود از طریق روش پیش‌ گفته به توافق برسند، اختلاف می‌تواند بنا به درخواست هرکدام از طرفین به یک دیوان‌داوری سه نفره ارجاع شود.
۲ - هرکدام از طرفین ظرف دو ماه پس از دریافت درخواست، یک داور تعیین خواهد نمود. این دو داور، داور سومی را به عنوان سرداور انتخاب ‌خواهند کرد که تابعیت کشور ثالثی را دارا باشد و کشور یاد شده در زمان داوری با طرفین روابط سیاسی داشته باشد. در صورتی که یکی از طرفین ظرف‌ مدت مقرر داوری را تعیین ننماید طرف دیگر می‌تواند از رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری تقاضای تعیین داور نماید.
۳ - در صورتی که دو داور ظرف مدت دو ماه پس از انتصاب خود نتوانند در مورد انتخاب سرداور به توافق برسند، سرداور بنا به درخواست هر یک از‌طرفین توسط رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری تعیین خواهد گردید.
۴ - چنانچه درموارد مندرج در بندهای (۲) و (۳) این ماده، رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری از انجام وظیفه یاد شده معذور یا تبعه یکی از طرفین‌ باشد انتصاب توسط معاون وی انجام خواهد گرفت و چنانچه معاون وی نیز از انجام وظیفه یاد شده معذور یا تبعه یکی از طرفین باشد انتصاب توسط‌عضو ارشد دیوان که تابعیت هیچ یک از طرفین را نداشته باشد، انجام خواهد شد.
۵ - دیوان داوری سه ماه از تاریخ انتخاب سرداور فرصت خواهد داشت تا در خصوص آیین دادرسی، با رعایت سایر مفاد موافقتنامه، توافق کند در‌صورت عدم توافق، دیوان از رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری درخواست خواهد کرد آیین دادرسی را با ملحوظ داشتن مقررات آیین داوری بین‌المللی‌ که مورد قبول عمومی واقع شده تعیین نماید.
۶ - جز در مواردی که طرفین به نحو دیگری توافق کنند، ظرف هشت ماه از تاریخ انتخاب داور سوم کلیه لوایح تقدیم و تمامی رسیدگی‌ها کامل خواهد‌ شد و دیوان تصمیم خود را ظرف مدت دو ماه از تاریخ آخرین لوایح یا تاریخ پایان رسیدگی، هرکدام که دیرتر باشد، اتخاذ خواهد کرد. تصمیمات دیوان‌داوری با اکثریت آراء اتخاذ می‌گردد که برای طرفین قطعی و الزام‌آور خواهد بود.
۷ - هزینه‌های سرداور، دیگر داوران و نیز سایر هزینه‌های دادرسی به طور مساوی توسط طرفین پرداخت خواهد شد. با این وجود دیوان ممکن است با‌صلاحدید خود تصمیم بگیرد که یکی از طرفین نسبت بیشتری از هزینه‌ها را پرداخت نماید.
۸ - چنانچه اختلافی برابر مقررات ماده (۱۰) به دیوان داوری بین‌المللی دیگری ارجاع شده باشد و رسیدگی به آن در دادگاه مذکور ادامه داشته باشد به ‌دیوان داوری بین‌المللی مقرر در این ماده ارجاع نخواهد شد. این امر مانع از انجام مذاکرات مستقیم و هدفمند میان طرفین نخواهد بود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir