ماده ۵
مقر دائم
۱- از لحاظ این موافقتنامه اصطلاح «مقر دائم» به محل ثابتی اطلاق می‌شود که از‌طریق آن، موسسه یک دولت متعاهد کلاً یا جزئاً به کسب و کار اشتغال دارد.
۲- اصطلاح «مقر دائم» به ویژه شامل موارد زیر است:
الف - محل اداره
ب - شعبه
ج - دفتر
د - کارخانه
هـ - کارگاه
و - معدن، چاه نفت یا گاز، معدن سنگ یا هر محل دیگر استخراج منابع طبیعی از‌جمله الوار یا سایر محصولات جنگلی
ز - مزرعه یا کشتزار
ح - کارگاه ساختمانی، پروژه ساخت، سوار کردن و یا نصب ساختمان که بیش از شش ماه استقرار داشته باشد.
۳ - اصطلاح «مقر دائم» شامل موارد زیر نخواهد بود:
الف - استفاده از تأسیسات، صرفاً به منظور انبار کردن یا نمایش اجناس یا کالاهای متعلق به موسسه.
ب - نگهداری کالا یا اجناس متعلق به موسسه، صرفاً به منظور انبار کردن یا نمایش.
ج - نگهداری کالا یا اجناس متعلق به موسسه، صرفاً به منظور فرآوری آنها توسط مؤسسه دیگر.
د - نگهداری محل ثابت کسب و کار صرفاً به منظور خرید کالاها یا اجناس، یا گردآوری اطلاعات برای آن موسسه.
هـ - نگهداری محل ثابت کسب و کار صرفاً به منظور انجام سایر فعالیتهائی که برای آن مؤسسه دارای جنبه تمهیدی یا کمکی باشد.
۴ - هرگاه موسسه یک دولت متعاهد به مدت بیش از دوازده ماه در ارتباط با پروژه ساخت، سوار کردن و یا نصب ساختمان که در دولت دیگر به عهده گرفته، به فعالیتهای نظارتی بپردازد، دارای مقر دائم در آن دولت متعاهد دیگر تلقی می‌گردد.
۵ - در صورتی که شخصی (غیر از دلال، حق‌العملکار یا هر عاملی که دارای وضعیت مستقل بوده و مشمول بند «۶» است) در یک دولت متعاهد از طرف موسسه دولت متعاهد دیگر فعالیت کند در دولت متعاهد نخست دارای مقر دائم تلقی خواهد شد مشروط بر اینکه:
الف - دارای اختیار انعقاد قرارداد به نام آن موسسه باشد و اختیار مزبور را به طور معمول اعمال کند مگر آنکه فعالیتهای شخص مزبور محدود به خرید اجناس یا کالا برای موسسه باشد.
ب - در قلمرو دولت نخست، اجناس یا کالاهای متعلق به موسسه‌ای را نگهداری نماید که از آن طریق به‌طور مرتب سفارشهای آن موسسه را انجام می‌دهد.
ج - در قلمرو دولت نخست به ساخت یا آماده‌سازی اجناس یا کالاهای متعلق به مؤسسه بپردازد.
۶ - موسسه یک دولت متعاهد صرفاً به سبب آنکه در دولت متعاهد دیگر از طریق حق‌العملکار، دلال یا هر عامل مستقل دیگری به انجام امور می‌پردازد، دارای مقر دائم در آن دولت متعاهد دیگر تلقی نخواهد شد مشروط بر آنکه عملیات اشخاص مزبور در جریان عادی کسب و کار آنان صورت گیرد.
مع‌ذلک، هرگاه فعالیتهای چنین عاملی بطور کامل یا تقریباً کامل به آن موسسه تخصیص یافته باشد، چنانچه معاملات بین این عامل و آن موسسه در شرایط استقلال انجام نگیرد، او به عنوان عامل دارای وضعیت مستقل قلمداد نخواهد شد.
۷ - صرف اینکه شرکت مقیم یک دولت متعاهد، شرکت مقیم و یا فعال در دولت متعاهد دیگر را کنترل می‌کند و یا تحت کنترل آن قرار دارد (خواه از طریق مقر دائم و خواه به نحو دیگر) به خودی خود برای اینکه یکی از آنها مقر دائم دیگری محسوب شود، کافی نخواهد بود.
۱- از لحاظ این موافقتنامه اصطلاح «مقر دائم» به محل ثابتی اطلاق می‌شود که از‌طریق آن، موسسه یک دولت متعاهد کلاً یا جزئاً به کسب و کار اشتغال دارد.
۲- اصطلاح «مقر دائم» به ویژه شامل موارد زیر است:
الف - محل اداره
ب - شعبه
ج - دفتر
د - کارخانه
هـ - کارگاه
و - معدن، چاه نفت یا گاز، معدن سنگ یا هر محل دیگر استخراج منابع طبیعی از‌جمله الوار یا سایر محصولات جنگلی
ز - مزرعه یا کشتزار
ح - کارگاه ساختمانی، پروژه ساخت، سوار کردن و یا نصب ساختمان که بیش از شش ماه استقرار داشته باشد.
۳ - اصطلاح «مقر دائم» شامل موارد زیر نخواهد بود:
الف - استفاده از تأسیسات، صرفاً به منظور انبار کردن یا نمایش اجناس یا کالاهای متعلق به موسسه.
ب - نگهداری کالا یا اجناس متعلق به موسسه، صرفاً به منظور انبار کردن یا نمایش.
ج - نگهداری کالا یا اجناس متعلق به موسسه، صرفاً به منظور فرآوری آنها توسط مؤسسه دیگر.
د - نگهداری محل ثابت کسب و کار صرفاً به منظور خرید کالاها یا اجناس، یا گردآوری اطلاعات برای آن موسسه.
هـ - نگهداری محل ثابت کسب و کار صرفاً به منظور انجام سایر فعالیتهائی که برای آن مؤسسه دارای جنبه تمهیدی یا کمکی باشد.
۴ - هرگاه موسسه یک دولت متعاهد به مدت بیش از دوازده ماه در ارتباط با پروژه ساخت، سوار کردن و یا نصب ساختمان که در دولت دیگر به عهده گرفته، به فعالیتهای نظارتی بپردازد، دارای مقر دائم در آن دولت متعاهد دیگر تلقی می‌گردد.
۵ - در صورتی که شخصی (غیر از دلال، حق‌العملکار یا هر عاملی که دارای وضعیت مستقل بوده و مشمول بند «۶» است) در یک دولت متعاهد از طرف موسسه دولت متعاهد دیگر فعالیت کند در دولت متعاهد نخست دارای مقر دائم تلقی خواهد شد مشروط بر اینکه:
الف - دارای اختیار انعقاد قرارداد به نام آن موسسه باشد و اختیار مزبور را به طور معمول اعمال کند مگر آنکه فعالیتهای شخص مزبور محدود به خرید اجناس یا کالا برای موسسه باشد.
ب - در قلمرو دولت نخست، اجناس یا کالاهای متعلق به موسسه‌ای را نگهداری نماید که از آن طریق به‌طور مرتب سفارشهای آن موسسه را انجام می‌دهد.
ج - در قلمرو دولت نخست به ساخت یا آماده‌سازی اجناس یا کالاهای متعلق به مؤسسه بپردازد.
۶ - موسسه یک دولت متعاهد صرفاً به سبب آنکه در دولت متعاهد دیگر از طریق حق‌العملکار، دلال یا هر عامل مستقل دیگری به انجام امور می‌پردازد، دارای مقر دائم در آن دولت متعاهد دیگر تلقی نخواهد شد مشروط بر آنکه عملیات اشخاص مزبور در جریان عادی کسب و کار آنان صورت گیرد.
مع‌ذلک، هرگاه فعالیتهای چنین عاملی بطور کامل یا تقریباً کامل به آن موسسه تخصیص یافته باشد، چنانچه معاملات بین این عامل و آن موسسه در شرایط استقلال انجام نگیرد، او به عنوان عامل دارای وضعیت مستقل قلمداد نخواهد شد.
۷ - صرف اینکه شرکت مقیم یک دولت متعاهد، شرکت مقیم و یا فعال در دولت متعاهد دیگر را کنترل می‌کند و یا تحت کنترل آن قرار دارد (خواه از طریق مقر دائم و خواه به نحو دیگر) به خودی خود برای اینکه یکی از آنها مقر دائم دیگری محسوب شود، کافی نخواهد بود.