نویست ورود

ماده ۴ قانون موافقتنامه اجتناب از اخذ مالیات مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بردرآمد و پروتکل اصلاحی آن بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی

مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۲۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۴

مقیم
۱ - از لحاظ این موافقتنامه اصطلاح «‌مقیم یک دولت متعاهد» به هر شخصی ‌اطلاق می‌شود که به موجب قوانین آن دولت متعاهد، از حیث اقامتگاه، محل سکونت،‌ محل اداره یا به جهات مشابه دیگر از نظر این موافقتنامه مشمول مالیات باشد.
۲ - در صورتی که حسب مقررات بند (۱) این ماده شخص حقیقی، مقیم هر دو‌ دولت متعاهد باشد، وضعیت او برابر قواعد زیر تعیین خواهدشد:
‌الف - او مقیم دولتی تلقی خواهد شد که در آن، محل سکونت دائمی در اختیار‌ دارد. اگر او در هر دو دولت محل سکونت دائمی در اختیار داشته‌ باشد، مقیم دولتی تلقی خواهد شد که در آن علایق شخصی و اقتصادی بیشتری دارد (‌مرکز منافع حیاتی).
ب - هرگاه نتوان دولتی را که وی در آن مرکز منافع حیاتی دارد تعیین کرد، یا چنانچه ‌او در هیچ‌یک از دو دولت، محل سکونت دائمی در اختیار نداشته‌ باشد، مقیم دولت‌ متعاهدی تلقی خواهد شد که معمولاً در آنجا به ‌سر می‌برد.
ج - هرگاه او معمولاً در هر دو دولت متعاهد به‌سر برد یا در هیچ‌یک به‌سر نبرد،‌ مقیم دولتی تلقی می‌شود که تابعیت آن را دارد.
‌د - هرگاه او تابعیت هر دو دولت را داشته‌ باشد یا تابعیت هیچ‌یک از آنها را نداشته‌ باشد، موضوع با توافق مقامات صلاحیتدار دو دولت متعاهد حل و فصل خواهد شد.
۳ - در صورتی که به موجب مفاد بند (۱) شخصی غیر از شخص حقیقی، مقیم هر دو دولت متعاهد باشد، آن شخص مقیم دولتی تلقی خواهد شد که محل مدیریت موثر‌ وی در آن قرار دارد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir