نویست ورود

ماده ۶ قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو) راجع به تأسیس مرکز مطالعاتی منطقه ای حفظ میراث فرهنگی ناملموس در آسیای میانه و غربی تحت نظارت یونسکو (گروه ۲)

مصوب ۱۳۹۰/۰۳/۰۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۶

اهداف و وظایف
۱ـ اهداف مرکز عبارت است از:
الف) ترغیب کنوانسیون ۲۰۰۳ (۱۳۸۲) و اجرای آن در آسیای میانه و غربی (که از این پس « منطقه» خوانده می‌شود)؛
ب) تقویت ظرفیتها و همکاری در منطقه برای شناسایی، فهرست کردن، مستندسازی و مطالعه میراث فرهنگی ناملموس به منظور کمک به حفظ آن؛
پ) پیشبرد و هماهنگی مطالعات علمی و فنی با هدف توسعه، مدیریت و ارزیابی اقدامات حفاظتی برای میراث فرهنگی ناملموس موجود در منطقه؛
ت) تقویت ظرفیتها در کشورهای منطقه که عضو کنوانسیون ۲۰۰۳(۱۳۸۲) هستـند به منظور مشارکت فعال در اجرای آن در سطوح منطقه‌ای و بین‌المللی، به ویژه در ارتباط با عوامل میراث فرهنگی ناملموس مشترک در سـرزمینهای بین دو یا چند کشور مربوط؛
۲ـ وظایف مرکز عبارت است از:
ث) ایجاد کردن و به‌روزنگه‌داشتن سامانه اطلاعات خودکار ثبت و ارتباط با مؤسسات دولتی و غیردولتی، تحقیقاتی، آموزشی و اطلاعاتی، سازمانهای اجتماعی و متخصصان دخیل در حفظ میراث فرهنگی ناملموس در کشورهای منطقه که تمایل خود را برای همکاری با مرکز ابراز داشته‌اند؛
ج) جمع‌آوری و اشاعة اطلاعات در مورد اقدامات حقوقی، اداری، مالی و غیره توسط کشورهایی که با مرکز در زمینة حفظ میراث فرهنگی ناملموس موجود در قلمروی خود مشارکت می‌کنند؛
چ) جمع‌آوری و اشاعة اطلاعات در مورد فعالیتهای حفاظتی در حال انجام در کشورهایی که با مرکز همکاری می‌کنند؛
ح) سازماندهی کارگاهها و فراهمایی‌هایی به منظور توسعة روشهای تحقیقاتی و پیشبرد مـطالعات در ارتباط با حفظ میراث فرهنگی ناملموس همانطور که در ماده (۱۳) کنوانسیون ۲۰۰۳(۱۳۸۲) آمده است، از جمله مـطالعات مرتبط با توسـعه گردشگری با رعایت احترام به مراسم آیینی حاکم بر دسترسی به میراث مزبور و عدم لطمه به تداوم میراث ناملموس؛
خ) سازماندهی کارگاهها و هم‌اندیشی‌هایی به منظور شناسایی و ارتقاء حسن انجام اقدامات حفاظتی و کمک به آن دسته از کشورهای عضو کنوانسیون ۲۰۰۳(۱۳۸۲) که برای ظرفیت‌سازی خود برای آماده‌سازی پرونده‌ها جهت ارائه چنین اقداماتی به کارگروه بین دولتی حفظ میراث فرهنگی ناملموس ـ که به موجب کنوانسیون ۲۰۰۳(۱۳۸۲) تأسیس شده است (و از این پس « کارگروه بین دولتی» خوانده می‌شود)
ـ برای انتخاب و انتشار اطلاعات بعدی به همان صورت که در ماده (۱۸) کنوانسیون ۲۰۰۳(۱۳۸۲) پیش‌بینی شده است، با مرکز همکاری می‌کنند؛
د) ضمن حفظ شبکه‌ای از نمایندگان اجتماعات فرهنگی، هماهنگی فعالیتهایی با هدف افزایش آگاهی و ظرفیت‌سازی در میان صاحبان و متخصصان میراث فرهنگی ناملموس به موجب دستورالعمل‌های اجرائی مربوط به اجرای کنوانسیون به گونه‌ای که به آنها اجازه دهد تا در چهارچوب مواد (۲)، (۱۱) و (۱۵) کنوانسیون برای شناسایی، فهرست کردن و مدیریت میراث فرهنگی ناملموس خود مشارکت فعالانه داشته باشند؛
ذ) سازماندهی کارگاهها و هم‌اندیشی‌هایی با تمرکز بر ظرفیت‌سازی در کشورهای عضو کنوانسیون ۲۰۰۳(۱۳۸۲) عضو مرکز، به منظور تهیه پیـش‌نویس پرونـده‌های نامزدی برای ثبت در هر دو فهرست کنوانسیون ۲۰۰۳ (۱۳۸۲) و تهـیه پیش‌نویس درخواستها و گزارشها برای ارائـه به کارگروه بیـن دولتی به ویژه در خـصوص عوامل میراث فرهنگـی ناملـموس مشتـرک بین سـرزمینهای دو یا چند کـشور که با مرکز همکاری می‌کنند.
ر) همکاری و تبادل اطلاعات با دیگر مراکز گروه (۲) که در زمینة حفظ میراث فرهنگی ناملموس در آسیا و خارج از آن فعال هستند؛
ز) اطلاع‌رسانی به کارگروه بین دولتی و دبیرخانه کنوانسیون ۲۰۰۳(۱۳۸۲) در مورد فعالیتهای مرتبط در منطقه و کمک به اجرای کنوانسیون ۲۰۰۳(۱۳۸۲) در صورت اقتضاء

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir